2 F R-CACN CGUECS (QUURTSTBUTJ N'UK AES 
In fine hujus libri inquirit; quaenam quatuor illarum honestatis partium , de quibus adhuc 
egit, sive quodnam officium, ceteris sit anteponendum 5 sive, ut ipse dicit, facit compara- 
tionem 407e5t, et de duobus Aozeszis utrum Aonestius, a Panaetio praetermissum, — Thesi , 
quam hic proponit Cicero, nemo , nisi egregie fallor, non adstipulabitur. peiora esse ma- 
turae ea officia, quae ex conseryanda hominum societate, quam ea, quae ex cognitione du- 
cuntur. Cujus studio a rebus gerendis abduci contra officium est. Varia adfert argumenta 
' ad probandam sententiam: quae huc redeunt. Naturae cognitio et sola contemplatio homi- 
nem, quamvis ei omnium rerum adfluant copiae, quamvis omnia, quae cognitione digna 
sunt, summo otio secum ipse consideret et contempletur, tamen, si solitudo tanta sit, ut 
homines videre non possit, efficere non possunt beatum. Homo enim ad societatem , et ad 
iliius promovendam salutem, natus est. Alterum est argumentum, omnibus minus perspi- 
cuum, et magis, utita dicam, philosophicum; et primo obtutu magnus noster sibi obloqui 
videtur. Sapientiam enim vocat omnium virtutum principem, et nihilominus omnis scid/ís , 
scientiarumque cunctarum, notitia ei non est omnium Officiorum primum. , Hoc auribus 
animisque absurdum! Si enim rerum divinarum atque humanarum scientia summa sit vir« 
tus, sequitur earum rerum studium, mnaturaeque cognitionem , summum esse officium, 
Sed hanc objectionem bene refellit. Cicero. Sapientia enim , quae summa est virtus, 
caussas explicat, quibus divina et humana continentur, ideoque Deorum atque hominum 
communitatem complectitur. Erszo officia, ex communitate fluentia, ceteris sunt prae- 
ferenda. Omnis autem cognitio manca est et imperfecta, nisi tendat ad tuenda commo- 
da hominum; et pertinet igitur ad societatem humanam: haec igitur cognitioni est ante- 
ponenda, quae quidem intellectum ornet, sed nihil communi utilitati adferat edm ei 
tium argumentum est optimorum virorum judicium , cognitionem postponentium , si 
patriae, parentis, amicorumve, periculum nostrum exigat auxilium. Quartum petitur ab 
lis, qui, studiis dediti, ab augendis hominum utilitatibus et commodis ideo non reces- 
serunt; neque solum vivi ac praesentes discendi cupidos docent et erudiunt, sed idem 
mortui etiam literarum monumentis adsequuntur. Hac item de caussa, loqui copiose, 
modo prudenter, melius esse judicat, quam vel acutissime sine eloquentia cogitare, 
quod eloquentia in foro servit societati. Quintum ab ipsa societatis origine est repeten- 
àunm. Atque, ut dicit: , apium examina non fingendorum favorum caussa congregan- 
» tr, 
(76) Haec dicit praesertim in Peripateticor, a quibus Gllus instituebatur, quibus maxime placuit vitae degendae. ratie 
guists , in cantcmplatione et cognitione posita rerum, Cic, Fin, V, 4. 
