44 ER ANCISCI BINKES 
; CAPUT QUINTUM 
DE PUGNA UTILIS CUM HONESTO. 
15 ost exordium libri III. , quo P. Scipionem Africanum. Majorem | laudat, quod dixe- 
rat; nunquam se minus otiosum esse, quam cum otiosus, nec minus solum , quam cum 
solus essct, sibique eum anteponit, quod otium sola mentis agitatione consumserit, 
cum ipse noi tàntum roboris habeat, ut cogitatione tacita e solitudine abstrahatur, sed 
potius ad scribendi opéram studium suum in otio convertat (1); accedit ad ultimam. 
hujus operis quaestionem ,; de comparatione scil, honestatis et utilitatis , a Pazaetio prae- 
termissam (2). Totius igitur hujus libri argumentum , ut paucis complectar, hoc est. 
Nulla datur vera collisio inter Oflicia honestatis et utilitatis : quia ofüitiis satisfacere 
virtus est — et virtus summum bonum. Ambiguae tamen eorum dantur connexions; 
guis officium saepe ex externa, quam 'profert, utiliáte est tognoscenda 5 et utilitas saepe 
rei-alicujus aut actionis tantuni, ex virtutis praeceptis est dijudicanda. Cum aliquid uno 
eodem temporis puncto utile et cum officiis pugnans videatur, tunc error est in utravis 
parte; aut sibi falsam imponit obligationem., aut falsa luditur honesti specie. In ome 
nibus autem collisionibus quaeri potest: in quanam parte sit error , aut officium, aut 
utilitas ficta sit ( 3). 
Haec singula accuratius videamus! Primum ostendit Cicero, nec id, quod vere 4o- 
méstum est, cum utilitatis pugna comparari posse; nec id, quod communiter vocamus 
Aonestum , cum emolumentis unquam esse comparandum (4 )5 sive Aozestum , cum S/oi- 
Cis, 
(1) Off. TII, 1 sq. 
(2) Dicta vide hujus disp, c. 2, circa finent. 
(3) €f. Garye , Znm. T. IlL. p. 5. 
(4) Off III, 3. Garyius, 4mm. T. 4. p. 18 sqqe. qui-recte observet, w/4 corpus spectare, Jerestum were 
animum, a0 
