JLiumanain agnoscere conditionem in amplisslmis animi bonis, in sum- 

 naarum rerum contemplatione , est non jucundissimum quidem illud, sed, 

 opinor , gravissimum munus philosophiae. Quandoquiden natura circum- 

 scripti exiguam nobis potestatem rerum concessam esse fatemur, mentis fa- 

 cultatem non ex virium ratione et modo , sed ex infinita quadam volu- 

 ptate fere aestimamus. Ut , cum doctrinae studio vehementer incensi omnia 

 nobis videmur conspicere , quaecunque digna opere divino , digna tam 

 praeclara inteliigentia objiciantur , aHquando paene existimemus sic uno ad« 

 spectu et orauia a nobis percipi atque intelligi. Tamen philosophia , 

 tanquam aliqua conscieutia veri , invitos uos admonet , mentis bona pari 

 necessitate esse adstricta , nos in iis adipiscendis non qiiid ipsi concupieri- 

 naus, sed quid natura cujusque rei patiatur, cousequi posse. Itaque , quod 

 ID artibus summo cum animi dolore experiri solemus , ut, postquam spe» 

 cimen eximium mente expressum ad iniitaudum nobis proposuerimus , con» 

 fugieudum sit ad iustrumenta arlis , ad diutinam exercilationem , ad ser. 

 viles prope labores , quae omuia restinguete videnlur ardorum aiiimi , ab 

 ipsoque arlis pulchro fine esse remoiissima, ac ne tum quidem perfectum 

 illud alque ad uienlis exemplar absolulura opus assequamur, idem ralioiiem 

 orauiuiu noitroruin sludionim quodainiuudo videiur declarare. Quid sae- 

 jiius a phiiosophis, aut m.ijonbus laudibus extolliiur, quam scieutia rerum 



Da> 



