O R A T I OJ ^ 



dum ad aliquam opportunitatem referri posse; vernm optima disciplina noa 

 ad paucos, sed ad omnes pertinet, neque tam laudem hominnm quam 

 ipsarum doctrinarum continere videlur. Quamobreni etsi omnes inventa 

 consectentur , eosque populos laude uierito afQciant , quorum partria plura 

 et roajora protulerit , tamen doctrinas ipsas florere demum judicabimus , 

 tibi et inventa sint quamplurima , et simul illa gravissima extiterit auctoritas 

 philosophiae , quae onmia comprehendat, et optimis consiliis moderetur, 



Haec sententia, Auditores, mihi perraagni raomenti visa est , cum ad 

 summum in hac philosophiae ac litterarum sede dignitatis gradum , aditus 

 mihi, pro honorifica existimatione patronorum , patebat, cum diu et sedulo 

 ' mecum in animo versabar, quae munera inde susciperem , magis sollicite 

 fortasse quod me in eum loeum perventurum videbam , quo his muneribus 

 non deficere unquam aliquid cognovimus. Sentiebam nempe eandem trans* 

 ferri posse ad doctrinas naturae, tum continere maximam partem officii eo« 

 rum , qui se ad eas tuendas hoc tempore offerunt, 



Etenim quae aetas de inventis physicorum suorum magis gloriata est ? 

 <3uando unquam physici excellentiam suam prae superioribus ipsi fidentius 

 praedicaverunt ? Quorum multi ne nomiuandi quidem veteres pristinum 

 morem retinuerunt; ut, cum omnes immemores fere simus quantum eorura 

 errores nobis profuerint, illi vera beneficia vix aliquando agnoscere videan» 

 tur. Multa quidem et magna fuerunt liac aetate inventa. Sed an ea fructus 

 satis magnos in universo studio naturae tulerunt? an eorum exerapla satis 

 diligenter perpendimus, quae ad reliqua invenienda sequeremur? an deni- 

 que , si discipUnae physicae , non inventis tanlum , sed ratione quaerendi veri 

 aesiimcnlur , hanc taniam laudem mereri , et veleribus disciplinis adeo longc 

 antecellere videntur ? 



Quam quaestionem si vestro judicio probare possim , ut nec doctrina 

 prnrsus inutilem, nec hac dicendi occasione alienam esse existimaretis , quod 

 reliquum est a vestra benevolentia me obtinere posse non diffidam, dum voa 

 rogatos velim, ut non ad facullatem meam diceudi, sed ad dignitatem rei 

 faanc meam disputationem perpeudatis, mihique attentos aninios praebeatis. 



B Pri- 



