36 A N N O T A T I O N E S. 



scura esse constaret, omnes conarenlur aperire et ilhislrare. Idqiie inprimi» 

 in hac quaestione apparet , si consi^Jereraus , ut dixi, qnam parum sint cdii» 

 sentanea illa dc eleclricitate particutarum, et massarum, quorum lamen utra. 

 que satis firrais argumentis iiiti visa sunt. Etenim si haec parlicularum in- 

 sita natura electrica sit vera, tametsi nihii affirmo, tamen neque facile intel- 

 lexerim quemadmodum eleclricum positivum haberet excessuin , ckclricum' 

 negativum defectum , quando in conjunctione haee non compensantur vel 

 acquaha fiunt; neque quo pacto esse possent duae naturae oppositae ( ut alii 

 putaverunt ) sua raixtioue destruendae , quae eaedem taraen in intimis per- 

 mixtionibus partium distinctae nianerent. Sin veius opinio de hac re sit 

 ■verior, ab eaque nos proficisci oportet ad haee de particuhs exphcanda, quam: 

 muka ad talem explicatioiiem hactenus desiderantur ! ut igitur si in experi» 

 menlis planissimis tot sint consideranda , quanto facilius excogitando ratione& 

 errabimus, ubi ipsa aut dubia,^ aut aulla sint. 



(5) P. 20. Quam caule argumentum Analogiae, vel physicornm accu»" 

 rato more, sit adhibendum , recte docuit Davy, postquam bases metallicas- 

 alcalium potassae et sodae extraxisset. Similitudo, iuqutt, quae cst terrarum 

 cum oxidis metallorura , jam antea^ fuit observata , imo natura deleteria ba» 

 rytae, et pondus ejus causae fuerunt quare Lavoisier eam continere naturam 

 metallicam putaret; sed nemo unquam existimaverat metalla inesse in fixis 

 alcalibus , quin potius nounuHi , ob eorura sirailitudinem cjim ainmonia, 

 suspicati sint esse aut azotuni , aut hydrogeneum iuter eorum eleraenta. Mi» 

 rum est, addit , naturam raetallicam demonstratam fuisse omnium primum ia 

 iis corporibus, quae id minime visa erant iudicare. ^Phil. Trant, li^od.} 



(6) P. 20. Aequatio virium (p = ', ut jam monuit d'Alembert, nonr 

 est principium quod demonstramus , sed esl definitio ; uempe iutelligimus 

 quid sit -, idque appellaraus cp ; ut, licet, brevitalis catisa , postremum 

 usurpemus, le quideui vera nihil sit praeter quaulilatera expressam per '—' 



(7)P. ai. 



