Te J. T. P L U S C H K E , 



ma , qTiam prisca gens mortalium hac in terra egerit , illeque consensns Tina» 

 nimis populonim ingenio et cultu diversissimorum , qui omne genus aerumna- 

 rum atque imbecillitalura ab incunabulis generis humani plane semovendum 

 censuerunt. Quis aetatem auream comminisceretur, nisi hanc ferream judi- 

 caret? Quis hanc ferream judicare posset, nisi in ejus animo aureae reside» 

 ret notio quamvis obscura et inexplicata ? Et quemadmodum insitum est 

 hominibus, ut praesentem aetatem antiquiore deleriorem existiment, sic etiam 

 conslantissime lianc tenent cogitationem, et semel conceptam extorqueri sibi 

 nolunt, fore olim , qiii nunc non sit , fore alibi, qui hic terrarum non re- 

 periatur, ordinem rerum omnibus numeris absolutum et perfectum , horai- 

 numque in eo longe sanctissimam conditionem et sortem beatissiraam. Agnosci- 

 mus in his generis noslri professionem de suo e coelis ortu , de suo in coe- 

 lum reditu. Hiuc spes homiuum , spes, inquam, fidissima illa humanae vitae 

 ad mortem usque comes, quae sola sufficit ad demonstrandam uaturae nostrae 

 miram praestautiam : quae si in singulis fallit , in eo tamen , quo omnia 

 redeunt, tanquam vox divina nec fallere nec falli potest. Eodem valent tot 

 lantique labores , qui a mortalibus liltro suscipiuntur et alacriter exantlan- 

 tur; tot generosi conatus, qui cum laetitia capiuntur , cum constantia pera- 

 guntur ; tot studia , quibus inflammari et ardere videmus genus mortaIium.i 

 Oinnes consequi se posse credunt aliquem statum praesenti bealiorem; omnes 

 currunt , tt nemo se frustra currere opinatur : omnes praemia sperant tot 

 tantisque contentionibus digna et paria aut adeo majora et praestanliora. Non 

 sane inveniunt omnes , quod quaesierant. Nimirum rectam viam non ingres» 

 si , sed divergentia carpentes itinera eaque nonnunquam feliciter emensi, rae. 

 tae quidem propositae compotcs fiunt, sed animi immortalis disiderio nequa- 

 quam salisfactum esse sero intelligentes, tristem errorem lugent, vitara vita- 

 leni esse negant, provideutiara divinam, quae omnia promiserit , niliil de- 

 derit , querelis impugnant. Nam non solum eos homines, quibus perpetuo 

 cum oalamitalibus et miseriis coiiflictaudum est, tales sermoues serere audi- 

 inus, veriim ctlara hos, qui maximas ingenii opes, eximiasque rerum exter- 

 carum facultates sua j>ibi sagaciiate indagaveruut , labore acquisiverunt , stu- 



dio 



