38 J. T. P L U S C H K E , 



non siift se agere professus est, et debitam tantis meritis laudem recusavlt; 

 quo factum esl , ut pro gaudii et laetitiae materia adeo sollicitudiuis justana 

 causam mihi videatur suppeditasse. Quaenam ei ego praemia reddam.>' qui* 

 bus modis colam ? quaenara et ipsi et ejus conjugi dilecfissiniae a Deo O. M. 

 beaeficia dcprecabor ? imo quae solamina, quae dolorum fomenta reposcara 

 a summo rerum humanarum arbitro , qui tauto luctu parenles affecit prae- 

 niatura morte filiae ncicae egregiis ornalae menlis animicjue dotibus! quae 

 calamitas adeo tristis ac flebdis fuit, ut antequam accideret, vel solam eju» 

 cogitationem intolerabilem putarent , postquam acciderit , veluti fortunarum 

 omnium ruidam lugeant ac deplorent! Profecto occulti Dei, non manifestati, 

 voluntate ac cousilio tam acerbam sortem experti sunt , ejus tamea consilio 

 ac voluntate , qiii mortales e caliginosa nocte ad splendidum lumen evehit; 

 qui, iibi humana spes vix unam saUilis viam dispicit, mil!e vias hnbet; qui, 

 utut eximia bona quandoque mortahbus auferat, extremum iUud et consum- 

 rnatum serio quaerenlibus uunquam negavit. Meminerit igitur Vir de me 

 optime meritus , naturara humanara nuUa re ad divinam propius accedere, 

 quam animi magui et generosi constantia et aequabililate ; sciatque, eam me 

 reverentiam pietatemque, quam patribus filii debent , in inlimo conceptam 

 pectore ad extremum vitae diem conservaturum , neque unquara permissu» 

 rum, ut in ejus cultu non sohim verbis profitendo , sed ubi fieri poterit 

 faclis quoque declarando ulli secuudus reperiar, 



Deus vero O. M, , a quo, ut salulis omnis fonte , quicquid ubique boni 

 muueris et perfecti doni est, proficiscitur , cujusque potentia maxime in ju- 

 vandis infirmis cernitur, audiat hanc debilem graliarura actionem et supplis 

 calionem, qua me iiidignum esse lot bcneficiis in me editis protiteor; au« 

 geat in me veri sensum et cognilionein , propitius respiciat omuia stiidia 

 mea , et perpetuo mihi adsit in gerendo munere meo , quo tiec Regis Cleinen» 

 tissimi sapientissima consilia, uec Ecclesiae nostrae spein de me conceptam, 



iiec 



tt Auat. et Cliir. dum vivertt Profi-s^ori'! Celeborriuil ct dign!ssi;ni , cujin mcmorian habita oiatiuat 

 AlUeoatu illuslri cclebrarit Yir Cljrisujnus FraiKiscus vaii dcr Sr^ggai d. xxvi Aprilis. 



