O R A T I 0. i3 



aut exstingui potesf, sine ulla dubilatione apparet, consirmm illud Deo pro- 

 positum non aliud esse, quam ut virluti operam demus. Inde jam coa- 

 sequitur , morum doctrinam omnes tlieologicas opiniones ac dogmata dijudi- 

 care , quoniara sola p>olest decernere, quae Tlieologiae immo religionis Dotio. 

 nes cum moralitate et felicitate cohaereant , quae repugnent et alienae sint. 



Quid enim Deum esse putamus? Niiiilne nisi naturara quandam vaiidissi- 

 mam, potentissimam , magnificentissimam ? An, quia omnisciens, oraniprae- 

 sens , omnipotens alque aeternus , ideo religiose nobis est colendus ? Mi- 

 nime id solum sulficit. Summae atque integerrimae Sanetitatis notionem 

 cum Dei idea conjungimus, et , quia sanctus est , eura supra omnia colimus. 

 Potestne igitur ulia theologici systematis formula , licet ab oranibus accepta 

 aul defensa sit , vera esse , nisi cura Dei sanctitate perfecte consentiat, et 

 ad sanctitatem nos evehat ? Potestne ulla scientia praeter morum doctrinam 

 hac de re judicare? 



Denique nonne animi humani naturae proprium est , ut omnia ad raoralita- 

 tem referat? Konne hanc solara spectamus, et ad eam, tamquam scopum ul. 

 timum iramo unicum dirigimus quidquid operae irapendimus sciealiis et arti- 

 bus discendis eique , quod verum ac pulchrura est, indagando ? An sola 

 Theologia theorelica hanc norraam, ex qua aestimetur ac dijudicetur, repudia- 

 re polent ? IMinime ; morum doctrinam ergo de omnibus theologicis nutioni- 

 bus, dogniatis atque argumentis unice judicium ferre, et hanc ob causam 

 universae Theologiae esse fundamentum, constat. 



Ita est. Quo atieutius rem cousiderabimus, eo raagis de hujns sententiae 

 veritate nobis persuadebitur. Invenieraus nempt- , sine morura doclrina, aut, 

 ubi ea non apte Theologiae accommodatur, hanc ipsara in frivolas atque 

 inanes quaestiunculas putidasque ineptias, quales in. Theologia polemica olim 

 Iractari soiebant, degenerare. 



Theologiam in iis, quae sensibus non percipiuntur, versari, id ejus natu-' 

 ra fert et indoles propria. Nam tres iliae nolioues priraariae, niminun na- 

 turae divinae, libertatis humanae et immortalitatis, ad quas reliqua omnia, 

 quaecuuque a Theologis tractantur, deuique revocari soleut, adeo a sensibus 



^ 3 no. 



