l4 C. II. E B E R S B A C IT, - - 



nostris ahhorrent , ut interiore tanliim aniini adversione et contemplalione 

 qiiadanteims con.mglpossint. Ubi eniin intuitus desiait . ibi speculatio inci» 

 pil ; quae seinel excitala nos perpetuo insti^jat acl prngredienfl-.im et tentan* 

 duna , quid raentis hiiinanae acies in ind.ig.uido eo, quod sensiis externus 

 non assequitMr, praestare valeat , quid recuset. Ad hanc specnldtioiiem prae* 

 cipue Theologtis irapellitur, quoniam ad reiigionis uaturahs objecta fides re» 

 velatioui tribuenda accedit. In rebus autem sensum excedentibus et sola ia- 

 teriia adversicne aniini cognoscendis humanae naturae certe quidam fines sunt 

 constituti, quos si transire conatur, facdlime ad st-jltas opiniones , res inaiies 

 ac migas delabitur. Quamqiiam autem exempla, ut proverbio utar , sunt 

 odiosa , tamen tanto numero reperiuntur, ut non possimus non ea observa- 

 re. Nonne multa a Theologis inventa ac coustituta dogmata hujus rei lesti* 

 monium perhibent ? Nonne historia ecclesiastica perspicue illam commen- 

 strat ? Nonne tam multorum dogmalum theologioorum inconstantia , uonne 

 varii conatus, ea, quae Scriptura sacra de qiiibusdam ahioribus objectis do- 

 cet, exponendi atque explanandi , nonne etiam mysticismns nostri temporis 

 ac pietismus superioris aelatis tristia harnra rerum argumenta praebeut? 

 Tristia dico , quoniam omnes , qui supervacaneis adhuereiit meditatiouibus, 

 et mentis suae limiles egredi volunt, non minus sibi ipsi, quam aliis, id» 

 que quam diutissime nocent. Animus humanus iii errorem ducitur; stiilta» 

 rum opinionum copia crescit et tantum abest, ut in vcritatis via magis ma» 

 gisque proficiatur, ut potius in slultis opiuiouibus refutandis , erronbus lol- 

 lendis, et dubitationibus solvendis occu[)ali, si noii recedaraus , certe reti* 

 neamur. Nam si historiam consulimus, et ex ea quaeriinus, quando Theo» 

 logia raaxime in polemicam degeueraverit , quaiido fuiiestum illud , alios in 

 haereticurum numerum refereudi , aut persepieiidi studiuiii maxirae locura 

 Labuerit , quando stiipida ingeuia imperaverint , respondet nobis, fictum id 

 csse, cum Theologia ia oliosam speculalionera et frivolas arguiias degene- 

 raveriu 



Hanc igitur rerum, sensus nostros superantium, conteraplationera modc 

 ralur , eique terminos couslituit doctrtna morum. Ea euiiu quemadinodura 



alits 



