O R A T I O. 19 



(qiiod lamen ex toto meae dissertalionis conlextu jam apparet; ) me Theo- 

 logiae verLo hic iheoreticarn aiit dogmaticam systematice tractatam intellige- 

 re, canique prorsus a morum doclrina separare. At hanc quoque separatio- 

 nem non satis respici ab omuibns, et morum doctrinam vulgo a Tbeologia 

 pendentem censeri, haiid ignoro. Nihilominus iterata argumentorum, quae 

 proposui, nec non aliorum consideratioiie magis magisque in ista mea sen- 

 teutia me coufirmari faleor ; idque eo lubentius pronuntio, quo eerliuS mihi 

 videntur uberrimi ex ea fructus ad omr.es Theologiae partes redundare. In 

 hac enlm sola, me quidem judice et omnis Theologiae dignitas posira est^ 

 et auctoritas immiiiuta conservatur; illa ceilissimum futurae ejus existentiae 

 est pigtuis et firma lex, ex qua tracfetur oportet. 



Quum igilur hanc quoque scienliam tradendi munus mihi oblatum sit, 

 esimio houori et voluptati miVii erit, scminarii nostri alumnos ad eam recte 

 aestimandam et magni faciendam instituere et conformare, et spes me te- 

 net, fore, ut vobis, Auditores ! hujus consilii mei significatio non minu» 

 quam sententiae meae professio non omnino depliceat. Gratissima sane ani- 

 rno meo debet esse ea cogitatto : mihi quamvis aetate paulo provectiori man- 

 dalam esse provinciam tam late palentem, tam bonestam, tam salutarem et 

 ab eo munere, quo hucusque in tam illustri christianorum coetu fungor, ne- 

 quaquam alienani. Concionatori euim nunquam deesse potest occasio , qu» 

 ad morum doctrinam altius investigandam , penitius cognoscendam , rectius- 

 aestimandam , ardenlius adamandam utatur ; et quotidie fere opportunita» 

 offertur , persuasionem de bujus doctrinae praestantia, animo conceptam , cumi 

 aUis coromunicatidi et legum divinarum aelernam sanclitatem probandi. Ju» 

 cundissima pariter et gravissima meditatio me occupatum tenet, hoc novO' 

 munere ita fungendi , ut in instituendis seminarii alumuis officio meo pro> 

 viriU parte satisfaciam , et , si fieri potest , ad ecclesiae noslrae euangebcae 

 uiilitatem et salutem tantum et tale quid con£eram , quod etiam vitae meae 

 termiaos egrediatur. 



Deo igitur et Augustissimo Kegi nostro , qui mihi clementissime deman' 

 davit hoc munus , atque omnibus , quos ad iliud obtineDdum fautores et ad< 



C a jui» 



