COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. ^ 



patet. Sed licet liae ec aliae leges Ci) in hoc juris thesauro occurrant, quae ad ab»- 

 stntes, et boiia ab iis relicta pertiaere videantur, facik tamen Juris Roniani indaga- 

 tari perspicuum erit, de syslemnie quodain certo, quod regeret jura eoruni , de qiiormn 

 ytta Mii constabat , tunc temporis non adeo sollicitos fuisse, et Practores tantum aequi* 

 tate ductos iis prospexisse, qui a domiciiio abesse cogebantur, aut raro ad nonnul- 

 lorum querelas respondisse I-mperatores. 



Antiquitus vero in Francia alke regiones jure sci-ipto utebantur,l aliae jtire non scri* 

 pto, sive moribus inrroducto: illae jus llomanum adoptarunt, ita tamen ut huic juri 

 mulia moribus, seu longa consuetudine derogarent. Jam vero ,ex jure Romano certa de 

 Abstntibus principia hauriri non potuisse ex superioribus apparet : neque e reliquo ju-» 

 re, et usu in foro coiisuetudine iuiroducto certius quid elici poterit; nam ecin reli'» 

 quis Franciae regionibus , quae suis- moribus utebantur, frustra hac Je re aliquid certi 

 ct explorati juris quaeres, neque unquam, teste viro a.m^\. Bigot - P nlameneu \n oratione 

 suasoria de Absentibus, (Motifs du Code, Tom. IL p. 167.). lex aliqua generalis Absen-« 

 tium commwiis prospexit in Francia. 



Idem quoque ante Codicera- Napol.-Hollandicuui in patria nostra obtiriuisse constat?- 

 lieet enim legibus nonnullis civicaribus peculiaribus quaedam circa administrationem bo- 

 norum AbseTitis constituta sint, moribusve introducta, at jus tamen generale rationf? 

 Absentium nunquam exstitit, multumque adeo propter legis defectum relictum est ju- 

 dicis arbitrio ( 2 ). 



Cum igitur res tanti momenti judicum prudemiae felinqUeretur, qur pro negotioruni 

 diversa ratione in quavis causa statuerent quod sibi juri et aequitati magis con<rriiera 

 videretur, nnn mirum- est, in variis Curiis et Tribunalibus- tam diversa principia essa 

 admissa, et sententias mirura in motium a se invicem discrepantes esse latas,- ut quis* 

 que, cui jurisprudentia cordi esset, summopere- desideraret certam et bene ordinatam 

 doctrinsm, quae Absentiura jura melius tueretur. Nec profecto diflicile est bujus de» 

 siderii satis probubiles rationes quaerere, eundemque JCtum si audiveris de sententia* 

 lum divortirs hic illic latarum , mox apparet, quam vaga et incerta haec fuerit do« 

 ctrina, quam parum apta, Absentiumque veris commoJis adaequuta fuerint principia 

 qMilus Imc usque superstructa erat (3). Hic enim niraia Absentium sollicitudine ducti 



e- 



fi) Conf. te Clerci, le drtit Romain dans fes rajipdris avec lo droit Fratifais, Tom. f. p. 154—133; 

 t' S. dt irini, Diss juid. inafj. de jure V^bseniliim , in Imrod. L, B. 181 r. 



(»; Conf //'.//. /'>/T.*lr, Spt\-. Jur. isan^. dc jurc succcdendi in bona Abs. cx princ. Cod. Nap. V.xtVl. 

 Cfoo. i8c!). p. I — 5. 



(3) Dc juribus Abserttium, qOac antiquitus in Francia obiiDueruflt , fusius e.xponit Merliiias in Repertoiio 

 jotiitrudeniiae in vocc Aiitnt, 



