COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. f 



♦indicanda habebant, maximi interfuit, fundamenta strui dnctrinae, qiiae hac in parte 

 singulorum jura ordinaret ac tueretur; cura profecto lioc tempore nemo facile affirmave- 

 lit, taks casus, quippe raro accidere solitos, legislatoris cur3 et attentione esse in» 

 dignos , et sic legibus contineri non posse. Nam , quicquid nonnulli contendant Ab- 

 sentium curam leges non suscipere debere , quoniara vigilantibus tantum succurrere 

 solent, nec se bonorum administrationi immiscere in gratiam eorum, qui ipsi negligen* 

 ter in iis versentur, Iiaec faciie subvertuniur, si cogitemus, illud tantum afiirmari posse 

 de his, qut, cum rebus suis ipsi prospicere possent, eas plane negligunt, non vero 

 de iis, qui restrictiore sensu Absentes dicunnir. Imo vero, cum homines societates 

 civiles ineuntes jurium naturalium quaradam jacturam fecisse non facile credi possint, 

 nisi proposita sibi defensionis ac securitatis communione, tutela bonorum absentis civi-« 

 tati ipso jure videtur demandata : cum profecto nemo negaverit, illud civitati incumbere, 

 Ht cives a fraudibus, ab injuriis, furtis, rapinis, et similibus damnis , quae ipsi aver- 

 tere nequeunt, vindicet ; quod eo magis ad civitatem pertinere videtur, quo majora et 

 gravia ab iis expostulet officia, quove plura et periculosa negotia in civitatis emolu- 

 mentum ultro in se suscipiant. Sic igitur satis constat plures easque satis graves ra- 

 tiones novas leges ratione Absentium desiderasse, adeo ut omnino operae pretium fecisse 

 videatur legislator Francicus, communi huic omnium Jurisconsultorum desiderio mo- 

 rem gerens. 



II. At postquam supra vidimus, e vetere jurisprudentia nulla certa principia hau- 

 riri potuisse, adeoque in hac materia novi procedendum fuisse via, nondum tritd: vi- 

 deamus jam , qua potissimum ratione usus sit legislator, qua sapientiae et aequitatis 

 Jaude commendentur leges de absentibus latae. 



Quam difficile fuerit in condendis hujus doctrinae fundamentis in Scyllam non inci» 

 dere Charybdin' evitare cupienti, nemo non intelligit, qui secum cogitat, quantae sint 

 hominum cupiditates, quanta alienis rebus inhiantium , earumque rationes curiose per« 

 scrutantium insolentia: nemo igitur non videt summa prudentia opus fuisse, ut veris 

 Absentium commodis hae leges accommodarentur, neque periculum foret, ne in eorum 

 detrimentum raagis abiret nimia bonorum cura, et citius adhibita remedia. Cum tamen 

 «s altera parte neque Absentium , neque reipublicae ipsius commoda paterentur, ut bona 

 diu intacta jacercnt, omnesque superstites ab iis plane arcerentur, media quadam via, 

 eaque tutissima processit legislator, et principia hujus novae doctrinae probabilitatis 

 lcgibus superstruxit; quod profecto, cura omnia de Absentibus incerta esse soleant, opti- 

 inum est, et rationi maxime convenicns (4). 



EX 



(4) Idclico pracsumtiones in Codice ratione Abscmium admissae majis se comvnendant , et majori verisl- 



