■f. J A C C I H E R M A N I P 11 I L T P S E 



Ex liisce igitur probabiliratis legibus fluxerunt diversae periodi, quibus pro longiore 

 iut breviore temporis spatio, quo duraverit absentia, diversa ratione ipsorum Absemiutn 

 comuioda, quoad ejus fieri potcst, cuiii superstitum jiiribus, quae forte ab Absentibus 

 vindicanda habent , aut legitima exspectatione succedendi componuntur, bonorumque 

 administrationi per tenipus absentiae prospicitur. 



Duplici igitur praesumtione nititur omnis haec doctrina: scilicet si quis a suis dis« 

 cess.crit, neque de ejus vita constet , aut ubi terrarum degat, sponte quaedam exoritur 

 praesumtio, Absentem mortuum esse, quoniam vix credi potest tam parum suos curasse, 

 atque adeo de patrimonio derelicto non sollicitus fuisse, ut non omni ope cognatos cer- 

 tlores reddere conetur de loco, quo commoretur; ex altera vero parte, nisi ad aetatem 

 provectiorem pervenerit, omnis vitae spes nondum prorsus intercidit, optimeque in eum 

 convenit suspicio, omnem conatum quem fortwse impenderit, ut suos certiores face- 

 ret, irritum cecidisse. Utraraque igitur praesumtionem ita attendendam putavit lcgisla- 

 tor, ut, prouti tempus absentiae cxtenderetur, invalesceret quidem mortis suspicio , 

 adeoque plura superstitibus concederentur jura in bona relicta, ita tamen , ut omnem 

 Absentium curam non deponeret, verum , si forte In posterum reverterentur, boua suc- 

 " cessoribus tauiquam fiduciariis Iieredibus addicta et vcluti precario possessa , quantum 

 Ccri posset, integra reciperent. Cum igitur ncutra suspicio praevaleat, sed utraque ve« 

 risimilitudinis quandam speciera retineat, usque dum certi quid de absente innotuerit , 

 alterutram non plane tolkndam , sed utriusque, quoad ejus fieri posset, et sanae Poli- 

 tiae praecepta ilkid paterentur, rationem e^sc habendam p.rudenti sane consilio existi- 

 jnavit Jegislator. 



111. flasce igitur periodos, quae ipsara hanc doctrinara in tres partes dividunt, ia 

 hac scriptione ita attendendas putavimus, ut singulas totidem capitibus absolvamus, et 

 fiic diligenter inquiramus, quid in unaquaque juris sit cum ratione ipsorura Absentium , 

 tum ratione eorum , qui aliquo jure, sive exspectatione legitima bonorum Absentis, de 

 ciijus morte enata est susoicio, gaudere videntur; quive matrimonio cum Absentibus 

 juncti sunt, aut Absentium patrocinio, tutelave in vita civili adeo non carere possunt, 

 ut haec legitimis remediis saltem compensari neccsse sit. Et sic in quavis periodo 

 quaerendum erit, quid Absentium commoda desiderent, quid vero superstitum cura, et 

 quoinodo lcgcs haec singulorum commoda componaut ct sapienti moderamine rcgant. 



CAPUT 



riHJtadlne nliim:ar, qnam quae jurc Bonissico «btincnt d» Abscntibus, ubl qult per certuto tcrapus AbseiM 

 vcsieniia judicls mortuuf dcclarniur, Ita lamcn ut, si quindo rcvcrtatur, (ua rcclpiai, pcrindc ac si revlvitcerch 

 Cpnf, Cfflriati d» Ctit CiViV, Tom. I, pag. ou, 3H. 



