COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. jj 



sollicitudine ductus videretur; quum sic facultatem sibi arrogaret soli Procuratori Regio 

 Gompetentem, Irao hoc quam maxime proposito legislatoris contrarium foret, et pru- 

 dentiae, qua liac in re usus est, et cui consequens videtur, omnes necessitudines Ab- 

 sentem inter et superstites subsistere ; adeoque neque conjugi, neque liberis licere, 

 ut judicium ferant de ratione , qiia absentem bona administrare libuit, seque iis immis- 

 ceant, non secus ac si revera adesset, et bona regeret absque ulla necessitate conjugt 

 aut liberis quicquam detegendi, Creditur enim Absens bonorum administrationi noii 

 consulere maluisse, quam aliquem constituere, qui arcani sua perscrutetur: attamen 

 cum et fieri possit, ut Absens invitus reditu proliibeatur , et quidquara nec opinanti 

 acciderit, quo damnum gravissimum in ipsum redundaret, ni bonis relictis prospicere- 

 tur, prudenter constitutum est, Procuratorem vi muneris publici,. et hac in re ipsatn 

 civitatis personam agentem, consulturum iis , qui sibi non prospicere possunt. Cum 

 autem eo Absentibus satis cautum sit, omnes, nisi id agant, ut jura sua contra Ab- 

 sentem salva retineant, a quavis petitione melius abstinerent,- quae sub pietatis colore. 

 pleruraque eo tcndit, ut status Absentis ipsis innotescat. Quamdiu igitur haec Absentis 

 praesumta voluntas consistere et servari possit absque detrimento eorum, quibus diver- 

 sa cum Absente commoda intercedunt, cognati et amici huic acquiescant, neque nimis 

 anxie inquirant, an ei conducat pecuniara foenori collocari y aut aliud quid lucri fieri 

 e re absentis, quum ipse credatur omne lucrum et emolumentum postposuisse securi- 

 tati et intsgritati patriraonii , ne hujus rationes curiosi perscrutarentur: iisque sufliciat 

 rem defcrri posse ad publicum Absentium defensorem ac tutorem , et hactenus se olTicio 

 paruisse, ne, si forte res adsint quae non utendo corrumperentur, aut jura, quibus 

 praescriberctur , Procurator Regius hujus rei ignarus nianeat, sed utatur facultate ipsi 

 tantum concessa, et Absentem qua possit ope tueatur (lo). 



Duplex igitur coinraodum adtenditur, et Absentis, et corum qui aliquo jure cum Ab- 

 sente expcriri possunt. lilud prossqui nemo potest, nisi cui kgitime Iioc munus de- 

 Biandatura est, hoc vero cuique licet privato, jurium suorum vindici legitimo. Atque 

 linc quidem tuto concUidi posse videtur, omnes qui ab Absente quid exigere possint 

 aut legibus cum eo e.xperiri , Tribunal adire posse, ne propter Absentiam alterius quid 

 dctrimcDti capiant, hosque solos dici : les parties inliressies^ adeo ut liis tantum petitio 



con- 



(lo) noni Abfcniis, nondum finlta h.ic periodo, revera Intacta manere , nisi urgeiis necessitas alind sna. 

 ttw, inter alia quoqne apjiaret e verbi.s viri ampl. Defcrmiii , qui in Consiiiorio Principis, sermone exorto de 

 periodo hac prima non nimis eitendenda, illud alTcrt argumcntum, quO.I scil, absenti non conducerct bona 

 eju tamdlu derciicta et iniaicta jacere. Vid. Confirmci , Tom. I. p, ijKi. 



