COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JUR.IDICAM. jp 



JCti verba evincunt p. ^o^-i ubi ait: „ Je iie siiis entri datis ccs cUiails , qiic potir fixer 

 „ Popifiiori des Tribiiiiaux , que pour meHre la jurisprudcrice en 6tat dc rempltr cette 

 „ lacuiie de la loi d^uric manicre conforme a Vesprit de la loi." Ex iis igitur, quae 

 in Concilio supremo in utramque partem disputata sunt, abunde constat, quaestionera 

 de statu Absentis, quam praeswntioncm Abscntiae vocant, tantura pertinere ad Tnbu- 

 nal ultimi Absentis domicilii , quoniara nuspiara haec quaestio coinmodius tractari pos-, 

 set, quam ubi ejus vivendi ratio vicinis atque cognatis innotuit, et incongruum foret 

 in loco, quo forte rarius commorari solebat, dijudicari statura personae plerumque in- 

 cognitae. Petitio igitur primum institui debet coram Tribunali domicilii, ut iliud diju- 

 dicet, utrum quis iu Abscntiae praesumttone verserur, et administrationi bonorum pro- 

 «picitndum sit; sed hisce rite peractis, ubi bonorura quamdam curam necessariam duxe- 

 rit, illud Tribunal munere suo defunctiun censetur, et sentenria de ipsa bonorum ad- 

 ministratione ferenda erit Tribimali ejus loci, ubi bona sita sunt; quoi igitur adire, 

 et priorem alterius Tribunalis senteniiam afFerre debent ii quorum interest, petentes, ut 

 prouti res Absentis postulet, curam horum bonorum suscipiat. Haec , licet legis verbis 

 non expresse contiiieantur, veram iegis mentem desiderare cuique persuasum erit, qui ia 

 interpretandis legibus hodiernis expertus sit, quantam praestent utilitatem disputationes 

 illae in Consistorio Principis habitae et scripto consignatae , cum ad ambiguum legis 

 sensura eruendum, tum ad suppiendum quidquid legis textui deesse videatur. 

 jC Sic igitur constat quis hac in re sit judex competens: quaenam vero hlc definiatur 

 via ac ratio procedendi explicat art. 859. Cod. de rat. proc. in civ., de quo, quum 

 satis clara sint articuli verba, nihil liic addendum videtur (12), nisi , ex eo singularem 

 rursus apparere legislatoris prudentiam et de Absentibus sollicitudinem , eamque ita com- 

 probare visum essc hunc articulum , ut sine ulteriore disceptauone statim admissus 

 fuerit (13^ 



Postquam sic explicuimus, quinam et a quo Tribunali, petere possint, ut admini- 

 strationi bonorum Abscntis prospiciatur, superest , ut inquiramus, qua ratione judicis 

 hac in re ofiicium rcgatur, et quam potissinium normam in judicando scrvare dtbcat. 



Quura 



(12) Iltec autem ti«u tantrm vmient, sl qi.is sibi de Abscntia persuisuni habers, cum Absente e^Eperiri 

 cupiit, ct idcncis insirumentis Abseiiiaui probarc pos^it; cmn, t\ dubibm sit, an tantum a doraiciiio ibsit ct 

 laiitet , lolito more cx «. C9. "'■ H, conira />bs(n:em .neerc possit: viild. quoquc, quae diccmus > ''. ■'"'• S» '• 



<ii) Vid. Ltcri, lisfrit rf» Coiic ic Prcced, Toni, IV. p. Sr. 



C 2 



