COMMEN^TATIO ad QDAESTrONEM JURIDICAM. 21 



-tss regulas liac in re sibi proponant , sed cauce in quemque casum inquirant, et pru- 

 denti consilio , cui confisus est legislator, statuant, quod praesens rerum status de- 

 siderabit , neque ulla in re tara late suam auctor-itatem extendant, ut remedia adbi. 

 bita Absenti magis sint detriraento quani veris ejus commodis adaptata. In tota enim 

 hac periodo nihil statui oportet nisi ob urgentem necessitatem , uti supra §. 2. satis 

 jam tsplicuimus, ex quo principio quodammodo ipsorum judicum liberum arbicrium 

 circumscriptum esse apparet: si igitur T>ro parte tantum bona relicta auxilium deside- 

 rant, non debent reliquis se inmiseere; imo sanctum babeatur, et intactura maneat, 

 qiiod i^Abscns nemini aperiri voUiit, neque, nisi ob summam necessitatera sive ipsius 

 Absentis, sive aliorum, judex ejus domum introi-at, rationesque perscrutetur. Et hinc 

 quoque non lc^^e momeutum accedere videtur decidendi rationibus, quibus in §• 3. usL 

 stimus: cuni eium unice pcnes judicem sit arbitrium,an res in praesenti auxilia tfflagi» 

 tet, sic corumdem esse videtur statuere , quinam impellente necessitate et rei familiaris 

 ratione ad petendura coram Tribunali se sistant, quinam vero nimia soilicitudine, au: 

 forte animo lucrum aut emolumentum percipiendi ex incerta Absentis conditione. Ho« 

 rum igitur petitionem rejicere po;est judex, imo Iioc expostulat po^estas ei data, et 

 eatenus circumscripta; illoram vero querclis aurem praebens, quid ficri conducat, ar- 

 bitrabitur; adeo ut ex judicis deaium sententia vere appareat,. quinam singulis in caus- 

 sis habeantur Us paniis intiressecs. 



Attamen inde concludere non licet neminem revera kgis verbis comprehendi , nisi 

 cujus petitionem admiseric Tribunal primae instantiae, oranemque, qui in prima in- 

 stantia caussa ceciderit, petitionem suam urgere non posse, sed orani ulteriore remedio ' 

 destitui : uti enim in errore versari potest vel prudintissimus et integerrimus judex , 

 adeoque ab oaini primae instantiae Tribunali appellari possit ad Curiam superiorem , 

 ita hoc quoque in casu juJicem .supremum non constituisse videtur legislator Tribu- 

 nal primae instamiae, licet ei munus dedetit de Absentibus cognoscendi , et de eo tan- 

 tum locutus sit: cum enim in judicio de Absentia Tribunal non a comraunibus regu- 

 lis e.xcmerit, quae cuique ab ejus sententiis appellare conceduut, facilc apparet, ne- 

 que hlc tali exceptioni locum esse (15). Quamquara nemo non videt e tali appellatio- 

 ne neminem facile aliquo successu gavisurum esse, quando Tribunal primae instantiae 

 post examen institutum , an revera summa adsit necessitas , vere et caute judicaverit,- 

 pctitionera non esse admittendam , et hac ratione se legum jussui in sententia ferenda 

 accommodaverit. 



Ilic 



(J5) Vld. Ucrl^ I, I. p. 3CS, if.' 



