42 ,T A C n r H E R- -^! A N I P H I L I P S E 



Hic vcro locus de judicum libero arliitrio absolutus non videtur, nisi pauca addantur ■ 

 de quaestione, an , si Tribunali utile vidcatur, Curatorem Absenci diirc liccit, quod 

 olim in Francia ante legera anni 1667 moris fuit, 



Nullo aiio scopo de usu horum Curatorum in utramque partem tani acriter disputa» 

 tum est , nisi ut constaiet, an legis exprcssa probibitione contineri deberet talis Cura. 

 toris datio: nam , cum satis inter oranes constitcrit, niclius prudentiae judicum bouoruai 

 regimcn conimitti, quam ccitum ordinem iis praescribi , solummodo ab iis, qui liisce 

 ■Curatoribits non favebant, iiaec quaestio agitata fuit, ne I6x, quae universe judicibus 

 pcrmitteret statuere , quod ipsis optimura videretur , hanc facultatem Tribunali reli- 

 quissc ccnseretur, et sic fortasse, hujusce rcmedii periculis non satis perpenbis, Absen- 

 ti nor.nnmquam Curator daretur, quod ex eorara opinione Absenti maximo foret detri- 

 mento. Ut igitur hauc sententiam suaderent, gravissima rccensuerunt iiicoraraoda , quac 

 ex hoc H7ore antiquitus recepto enianarunt, nenipc confcctionem invtntarii , cujus ne- 

 cessariae fuerant sequelae, ut bona Absentis, eorumque rationes patefierent, quaequie 

 roaor.as impensas sfcum ferre d-^bcbat. Practcrca cum sententiae contra Curatorem , 

 tanqusni legitimum Absentis dertnsorem latae, rerum judicatarum auctoritatc gaudertnr, 

 facile ipso Curatore corrupto advcrsarios viciores ex lite decessisse ajebant , aut si 

 Cuvator minus idoneus, aut juris imperitus datus esset, etiam inde damnum cepisse 

 Absentes, quibus insciis, et nonnumquam ctiam invitis tales Curatores dabantur, 

 quosque e tali gestione obligari admodum iniquum existimabaut. At qiiicquid respon- 

 derint oppositae sententiae defensores, confectionem inventarii non semper necessariam 

 cfse, et insuper novo auxilio Absentibus succurrendum esse, nerape restitutionis in in. 

 tegrum contra sententiam latam (^requSte cti>ik^, haec tamen ceteris non sufficere visa 

 sunt, ut Curatorcs admittcrent, et lis non statim ad exitum est perducta. 



Sed statu quacstionis , uti eum proponit Locrdus , p. 318., bene cofistituto , Cura» 

 torum datio etiam novae de Absentibus doctrinae optime conveniet, et hac quidera 

 ratione fortasse de quaestione tandcm convenit, cum hic locus in deliberationem inci- 

 dit , idque ex eo colli^itur, quod in art. 112, quo judici libera deceruendi facultas 

 rclinquitur, nulla hujiis prohibitionis mentio occurrit. Scilicet non universe quaerebatur, 

 an scmpcr, sed demum an cxi2;cnte rcrum statu, i. e. , quando Tribunal judicasset hoc 

 Abscntis commoda desiderare, Curatorem darc liceret : insuper nemo absolutam Cura- 

 torihus in Absentis bona facultatem concedere cupiebat, neque majore eos auctoritate 

 iTiunire , qiiam in pracscnti necessarium ducerct Tribunal; adco ut ejusmodi Curatore» 

 tsntum Procuratores haberentur a judicc constituti, quorum ciricium et potestas circum- 

 scriberenmr m.inJato, quod a Tribunali acccpisscnt. Sic igitur, quuui Tribunalis liac 



in 



I 



