COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JUPvIDICAM. 25 



■hereditatis , quam forte partibus absque judicis auctoritate fieri placeret, consentire non 

 potest, sed necessaria est divisio coram judice facta; ac praeterea, quum in tali ncgotio 

 non solum Absentibus, sed et non praesentibus, qui forte liaud ita procul absunt a loco 

 ubi negotium geritur, notarius detur, art. 931. C. de rat. proc. in civ. , et plane incon» 

 gruum foret huic facultatem alienandi et transigendi a Tribunali concedi, inscio eo , cujiis 

 intersit ; inde colligunt etiam notario Absenti hanc in rem dato eandem facultatem noii 

 competere, sed ob eandera rationem eum tantum prudenter adhibere posse omnia illa, 

 quae ad Absentium jus conservandum, et negotium ad exitum perducendum tendant; cu- 

 jus rei caussa inprimis Absenti adiunctus erat, et si qua in hisce negotiis lis oriretur, 

 statira ei ad Tribunal esse confugiendum , ueque mero arbitrio se gerere posse ; vid. 

 Proiidhon, l. 1. p. 189, sq. Quod vero facultatem alienandi et oppignorandi adtinet, 

 vel alium actum, quem ipse proprietarius exercere posset, haec nemini concessa videtur, 

 nisi id expresse mandato contineatur, et vd raandatum generale, ut jam vidimus §.2, 

 nihil aliud concedit mandatario, quam quae ad bonorum administrationem referri possunt, 

 <irt. 1988. Cod. Cif.; unde facile apparet, quantopere haec libera alienandi facultas differat 

 a munere notarii, quo negotiis ex hereditatis delatae divisione oriundis interesse jubetur; 

 vid. Dehificurtius in notis , p. 340. adn. 10. Idem dicendum videtur de facultate transigen- 

 di, si qua transactio in hisce negotiis peragendis utilis videretur; nam quum ad divisionem 

 hereditatis, et reliquos actus absolvendos judicis auctoritas desideretur, sponte sequi- 

 tnr, notarium pro Absente transigere non posse: huic accedit, quod ne tutor quidem 

 pro pupillo hac in re agere queat, nisi observatis iis, quae minorum peculiaris cura 

 legislatori expostulare videbatur , art. 2045. /. art. 467. Cod, Civ. ; adeoque non minori 

 prudentia ratione Absentium utendum esse quisque intelligit, qui probe adtenderit, du- 

 rante hac prima Absentiae periodo tantum adrainistrationi bonorum et conservationi 

 juriura Absentis prospicere voluisse legislatorem , neque alio auxilio ei subveniendum 

 duxisse, quara quod in re praesenti prorsus necessarium esset, ne quid detriraenti ca- 

 peret Absens : si igitur transigendi aderit necessitas in ncgotiis ex hereditatis divisione 

 oriundis, illud sibi reservasse censebitur Tribunal, neque temere notario hanc potesta- 

 tem fecisse, cura lex illud notario in mandatis dandura esse non doceat, et ne in di- 

 visione quidem hereditatis, quae mutuo partiura consensu commode absolvi posset, 

 liberara notario agendi potestatem facere licuerit, art. 838 — 840. Cod. Civ. (21). 



Finito autera farailiae erciscundae negotio, quin et absolutum sit notarii munus, 

 inihi quidem dubiura non est; neque facile crediderim , eum bona ex hereditate Absenti 



ac« 



(21) Add. Frtiidlion. I, cit, Oilvinctart , ia not. p. 340. adn. lo. Pnillitt, In not. id art, 113. In f, , 



D 



