24 .T A C B I ri E P». M A N I P H I L I P S^ B 



sonam ct bona liberorum, quibiis durante raatriraonio soliis pater fungitur, quae v2ro^ 

 patre horum jurium usu proliibito, et mati-imonio nondum soluto, jad ueminem, nisi 

 ad ipsam uxorem trausire poterant. 



Ut liaec quaestio bene dijudicetur, inprimis adtendendura est, in orani hac doctrina- 

 legislatorem non tam ob mortis praesurationcm necessaria putasse subsidia, quibus sub- 

 veniendum statuit commodis libcrorum superstitum , verum ea tantum considerasse tan- 

 quam auxilia temporaria, quae status liberorum in praesenti usque ad patris reditum 

 desideraret, praesertim cum primo Absentiae tempore nondum ita desperandum sit de 

 reditu Absentis. Nam , uti in omnibus, quae Absentem spectant, negotiis nihil iramu. 

 tare voluit legislator, nisi quatenus sumraa adesset necesssitas, sic liberis non prospe» 

 xisset, qui adliuc in patria potestate esse censentur, nisi ob imbecilliorem aetatera 

 statim aliqua peculiari cura indiguissent: et hinc quidcra apparet , quam parum legis- 

 latoris mentem adtendeiint ii, qui hoc in casu tutclam legitimara matri jam conce- 

 dunt. Non cnim liberi statim post discessum patds A isentis patre orbati existiman- 

 tur, uti contendit h Clercq, le Droit liomain dnm scs rapports av(c le Droit Fran» 

 gais, Tom. f. p. 143, neque m^gis se co.nmendat senientia MahvilUi , l. l. ad art^ 

 141., uxorera durante Absentia ra.ariti viduam esse habendam, et sic eadera potes- 

 tate in liberos gaudere, ac si de obitu mariti constaret. Tutelae enira legitimae raa- 

 tris secundum art. 390. locus non est, nisi matrimonio post niortem alterutrius conjugis 

 dissoluto; at quis dicet matrimonii vinculum esse solutum , cuin ipsa haec niariti mors- 

 prorsus incerta maneat? potior itaque vidctur senteiitia Siangenbcrgii et Dehincurtii- 

 ad h. l. , qui inter potcstatcm matri concossam , el tuielam legitimam , haud leve di3« 

 crimen intercedere putant j ct lubenrer quoque liuic asscntiraur, lianc potestatem matris 

 ex alio fonie esse petendam. Niminim libtri ex justo matrimonio procreati, mino- 

 res 2,1 annis, nec emancipati , parentum potestati sunsunt, art. 372. j. art. 389. r 

 quae durante matrimonio a solo patre txi.rcc't:r: lioc universe docctur «/•;. 373., at inde- 

 aon sequitur, eandem potestatem mairi nuturaliter competemem , et soli patri demanda- 

 tam, quoniam id in vita civili videbatur convenientius , non rcviviscere, quando pater 

 «b quamcunque caussam eara non amplius exercere potest, v. g. quando ob demen- 

 liam bonorum administratio ei adiraitur, aut si propt^r Absentiam liberorum commodis 

 invigilare nequit. Ilimc igitur casum spectare videtur art 141. et parentum jus in- 

 libcros, utrique naturaliter competens, sed a solo patre exerceri solitura, quod pater 

 diutius tueri nequit, transferre in matrcra, quamdiu, certo nuntio dc morte mariti non- 

 Jum allato, matriraonium dissolvi non poteiit. Cum igitur non solum nulla tutelae men» 

 tio fiat in art. 441., verum expresse raatri concedatur cura liberorum, quin et di.sertis- 

 Tcrbis ei demandetur usus omnmm jurium in educatioacm liberorum et admiuistratiO' 



aem 



