COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDrCAM. 41 



SECTIO TERTIA. 



DE JURIBUS ABSENTI DEMUM POST DISCESSUM, AUT ULTIMUM 

 NUNTIUM ACCEPTUM, DiLATIS, 



^\bsolutis igitur, quae dicenda videbantur de Absentium juribus ante Absentiam fim 

 acquisitis, quae sic eorum patrimonio jure accenseri poterant, de Absentis patrimonio 

 ordinando durante hac prima Absentiae periodo, et de Absentiae efFectibus in matrimo» 

 nium, et conditionem liberorura, superesi, ut inquiratnus, qiiid juris sit, si, postquain 

 quis a suis discesserit, jura quaedam ipsi dclata fiierint. Nam licet de his in Codice 

 agatur in Capite de declaratae Absentiae effectibus art, 135—138., id nihil ohstare vi» 

 detur, quo minus ad hunc locum ea commnde transfcramus , quum ad omnes Absen» 

 tiae periodos aeque refLrri possint , et sic tantum universe adjecta videantur in Sectio- 

 ne 2. Capitis 111. post absolutam materiain, quae singulatim ad quamque periodum 

 pertinertt. 



Sed quum magna sit qiiaestio, utrum haec doctrina etiam pertineat ad Absentes ante 

 declaratam Abscntiam , sive Absentes praesumtos , quos vocant, ne temere hanc omisisse 

 videamur, ante omnia paucis haec rcs est explananda. Negantium partes tuecur Male- 

 •itlUui , ad h. l, Tom. I. p. 153., eique favere videntur nonnullae Tribunalium sen- 

 • tentiae, irao ipsius Curiae suprtmie, quas citat Spangenbergius ad art. 136. not. 3, 

 Contra vero sentiunt Locrius , p. 495, sqq. Dehincuriius , Tom. I. p. 555. in f. et sq. 

 Zacharid, in Enchiridio , Tom. I. p. m. 46. et nonnullae Tribunalium sententiae, 

 quorum in partes ipse discedit Spangenbergius , et, me quidem judice, recte: nam quo 

 potissimum nititur argumcnto contra sentientium opinio, ex art. 113. petito, illud fa- 

 cile refelUtur, ct tot sunt insuper validae rationes , quae nostram sententiam tuentur, 

 ut totam illam Sectionem 3. Capitis III. etiam ad liunc locum referre non dubitemus. 

 Distinguendos putat Malevillius eos, qui abesse tantum creduntur, ab iis, quorum 



F Ab. 



