COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. 45 



jura aliis [cedenda , qtiae sibi vindicare possiint, si tamen ejusmodi casus inciJeret, 

 comniodissinium tempus repetendi omnia bona hereditaria , quae Absentis patrimoniura 

 auxerant, fore arbitrarer, quo Absentia declaratur, et Absentis heredes tiduciariam pos« 

 sessionem nanciscuntur. Quod enim cohcrcdes Absentem in familiae erciscundae judicio 

 admiserunt, id non adeo donandi animo factum videri debet, quara profectum esse ex in- 

 dulgentia, et in primis praesumtione, de Absente brevi quid reniinciatura iri : porro , 

 cum heredibus Absentis tantura concedatur possessio bonorum, quae ipsius patrimonio 

 accenseri poterant tempore, quo abiit; neque certo constet, Absentem eo momento, quo 

 hereditas ipsi obvenerat , adhuc vixisse : boni ex hereditate divisa Absenti cessa nuUo jure 

 post declaratam Absentiam possessoribus fiJuciariis addicerentur; adeoque nihil coheredibus 

 obstare videtur, quominus deciarati Absentii omnia illa repetant, quae perperara Absenti 

 fuisse concessa , dein tantum apparere potuit. Neque vero caussam satis perspicio , 

 - cur demiim post 30 annos a missione fiduciarra, computandos , vel 100 annos a die Ab- 

 sentis natali praeterlapsos ( quae sententia est Makvillii ^ l. 1.") coheredibus haec le^ 

 petere liceret. 



Hisce igitur praemissrs, age ad ipsos legis articulos explicandos accingamur, iM ap" 

 pareat, quid ex hodierni Codicis principiis didendum sit dc juribus post discessum Ab-» 

 senti delatis, quanara ratione legislator ipsi Absenti consuluerit, quomodo aliorum 

 juribus, quibus fortasse nimia de Absente sollicitudo nocuisset, et quamnam potissi- 

 mum rationem habuerit praesumtionis vitae et mortis , qua omnem hanc doctrinara dc 

 Absentibus prudenter superstnictam esse supra jam vidiraus. 



Uti nemini injuriam fecisse videtur legislator, ea quae pleno jure ad Absentem perti* 



ntbant regendo, et eo modo, quem in Sect. i. hujus Cap. descripsimus, cavendo ne 



Absens aliquid detrimenti capiat, aliud profecto diceudum foret , si sine ul!a restri» 



letione Absenti omnia jura dein obvenientia concessisset , quae, si de ejus viia consta» 



[ret, percepisset. Quum enim vita et mors Absentis aeqae incertae sint, multi, quorutn 



[ju5 Absentis obitu nititur , hujus juris usu defraudarcntur, si propter Absentiam ipsiS' 



[.*iinime imputandam, et Absentis curam nimis soUicite adhibitam, iis interdiceretur hir- 



I jus juris usu et fructibus , quos statim ex eo percipere potuissent. Sic igitur , licet 



ncmini durantc prima Absentiae periodo concedendura putaverit aliquod jus contra Ah- 



,»entem, nisi probet revera illud sibi competcre, et se optimo jure ad ilkid vindicandum 



[duci, vicissim Absenti non statim conccdendura arbitratus est jus post Absentiam del*-- 



tum, quoJ fortassenunquam ei competiit propter incertam mortis conditioncm , sed quod 



!• 3 o''»' 



