COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. 47 



sttuctus est, quidquam efScere videtur, ut takjus Absentt adqiiiratur, nisi certa indicia 

 inde eliciantur, quibus constet, Absentem eo tempore, quo jus delatum est, adhuc vixisse. 

 Hfc enim ncm agitur de bonis Absentis ad tempus ejus successoribus concedendis , quod 

 profecto raandato Procuratorl relinquendo per aliquod tenipus difFerre potuit Absensj 

 sed quaeritur, utrum eo ipso moraento , quo jus ei obvenire potuit , revera exstiterit 

 Absens, quod Procurator mandato suo probare ncquit, nisi ejus dies posterior invenia- 

 tur tempore, de quo quaeritur. Qiiae cum ita sint, facile apparet, quid de divcrsi» 

 juribus Abscntis dicendum sit: si enim ante discessum iis jam gavisus sit, iiaec uoa 

 facile ei anferentur ab illis, quibus petitio competeret, si fato functus esset Absensj 

 obitum enim Absentis aute omnia probare debent: si vero post Absentiara ei deferan' 

 tur, illa non acquisivisse censebitur, nisi certis probationibus de ejus vita constet; 

 adeo ut hac in caussa possessor potior habeatur, et cuicunque agere volenti incum- 

 bat probatio. 



Hinc igitiir si Absens usufructu gaudet, proprietarius illum sibi cessisse propter mor» 

 tem Absentis contendere nequit, nisi ejus obitum probet: licet aliud dicendum sit de 

 reditu ad vitara in favorem Absentis constituto , vel ab Absente praestando; quoniatn 

 anuuura nunquam peti potest, nisi is adhiic vivere probetur, qui contractu nominatu& 

 sit, art. 1983. Potest autem annuura constitui, vel donec vivet is, in cujus gratian» 

 annuura est constitutum, vel etiam donec vivet tertius, qui nullum ejus emolumentum! 



. percipit; imo potest idera constitui, donec duo vel plures vivent, art. 1971, sq. Hinc 

 porro, quimi annui contractus nullura effectum habeat, si is, ad cujus vitam annuui» 

 praestandum est, jam mortuus est tempore celebrati contractus, sequitur annuura petl 

 non posse, si is, qui comractu nominatus est, eo tempore abfuerit, quoniam jam de 

 ejus vita vel morte non constat. Similiter maritus ab heredibus uxoris Absentis cogi 

 nequit, ut dotem restituat, nisi probent uxoris obitura , quoniam jure dotem retinere 

 potest maritus , usque dum uxorem dccessisse probatum fuerit. Hinc quoque donata» 

 rius, qui a donatore donationem justo majorem accepisse arguitur, ab lieredibus, qui» 



'bus portio in hereditate legibus reservatur, bonis acceptis privari nequit, nisi succes- 

 sioni donatoris Absentis locus sit, adeoque ejus obitus rjte probetur , art. 920.; vid. 

 Proudhon, p, ic;S, sq. Similiter Hbsri tempore delatae hereditatis Absentes partem fa- 

 cere non videntur in computanda reliquorum portione legitima ; conf. Pailliet , ai 

 art. 136., p. 75 in fin. , sq. 



Sponte vero apparet haec omnia tantum universe afnrmari posse de statu , qui prae- 

 «edit dedarationcm Absentiae; nam quid juris sit ratione eorum , qui post deciaratanj 

 Abstntiam sub conditione mortis Absentis qiiaedam jnra ab lieredibiis in posset^sionein 



iui|v 



