COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. c,^, 



toodo patet Absentem revera jure succedendi gavisum fuisse, et ante delatam heredita- 

 lem nondum decessisse. 



Hac igitur in re successio non difTert a legatis: quum enim haec exstinguantur mor- 

 te legatarii ante testatorem, facile sequitur legatarii liberis nullum jus acquisitum esse 

 in bona legata, nisi probcnt, patrem siium supervixisse testatori, illudque ad se trans- 

 inisisse: at in eo difRrunt, quod, quum in legatis nihil aliud spectctur, quam testato- 

 ■ris liberalitas soli personae legatarii proficua, et in bona legata ejus liberi nullo ulte- 

 riore jure gaudeant, in success.ione contra pacris jam mortui desceudentes per reprae- 

 sentationem ejus personam sustinere possint, ope fictionis legibus introductae. Jam vero 

 de ipso hoc repraesentationis jure quaestio enata est, utrum scil. etiam usum praestec 

 in doctrina de Absentibus, et descendentibus jus succedendi tribuat, si pater ante dela- 

 tam successionem a suis discesserit, neque in posterum aliquid de eo innotuerit? Ita- 

 que illud solum investigandum erit, et caetera, quippe eidem dubitationi non obno- 

 xia, a quaestionis tractatione aliena videntur. 



Si igitur Absenti hcreditas ab intestato delata est, et certis indiciis non constat, Ab- 



r 



sentem adhuc vivere, aut diem supremum jara obiisse, quaeritur ad quos interim pcrti- 

 neat portio, quae ex illa hereditate Abscnti competiisset , utrum solis coheredibus, an 

 vero et iis, qui mortuo Absente eum repraesentassent ? Primo observandum , videtur, 

 quaestionis decisionem non adeo dilHcilem fore, si Absens nulios descendentes reliquerit; 

 tunc enira solus coheres in successione admittitur secunJum art. 136.: pariter, si solus 

 ad successionem vocetur Absens absque uUo coherede; tunc enim nuUum foret dubium , 

 quin ejus descendentes succedendi jure gauderent. Sed si Absens simul coheredem ha« 

 beat, et descendentes reliquerit, si v. gr. duorum fratrum alter liberis relictis obierit, 

 et die dektaeisuccessionis de ejus vita non constet, alter vero supervixerit, et adsit: 

 an solus frater superstes heredita.em capict, et Absentis liberos excludet, an vero et 

 hosce una cum patruo ad succei.,ionem admitti oportebit? Liberorum partes tuetur 

 Delvincurtitis , et probare conatur, contrasentientium opinionera , cui addictus est 

 Proudhoms, non solum humanitati, sed et jiiris analogiae repugnare: at, me quidem 

 judice, minus prospere haec res ei siiccessit; nam, iicet negari vix queat, aequitatern 

 magis suadere, ut et liberis hac in le prospiciatur, non tamen legum interpretis cst, 

 ad huraanitatis sensum icgfm pracccpta intormar^, ubi Icgislator raentem suam satis 

 dare probavit; adeoque poiior mihi videtur sententia Proudhoni, e.x ipsis legum ver- 

 bis et analogid deducentis, quid hic statuendum sit. 



Missis autem argumentis satis callidc excogitatis et ab utraque parte allatis, quibus 

 luerque veritatis speciein scutcntiae suae conciliare conatur, quaeque suo loco lcguntur 



G apucl 



