COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. 51 



tum Est, €t solus frater superstes tempore delatae successionis certo jure gaudet; et 

 quamvis ex eventu dein apparere possit, perperam Iiujus successionis portioneni colieredi 

 datam fuisse, interim tamen liaec ipsi adimi nequit,et liac in re assimiiatur illis liereiibus, 

 qui tempore, quo Absentia a judice prontinciatur, posse^sionem fiduciariam bonorum ob- 

 tinent, a quibus inposterum vindicare possunt liereditatem , quos tempore, quo demum 

 vera Absentis successio locum iiabebit, legitimos Absenti successores exstitisse apparet, 

 ert. 130.: licet ratione fructuum perceptorum aliud dicendum sit, art. 1117. J. art. 138. 

 liac enim in re meliore gaudet jure is, cui interim successio data est, quam qui obti- 

 Tiuit missionem in possessionem bonorum, et hic quoque cautionem praestare debet, 

 quae a colierede non exigitur. Imo ex art. 130. cit. perspicuum est, ab eo quoque, 

 qui ^ibi jus asserere cupiat, quod mortuo Absente ipso jure ei competit , mortem pro- 

 bandam esse, ut efFectu gaudeat petitio, qua eos aggreditur, quibus legislator interita 

 bona concessit. 



Nec sane diu inquirendum. est in vim ac potestatem verborum nrt, 136., ut persua» 

 sura nobis sit , sententiam , quam exposuimus , meini ilegislatoris convenire : quae verba 

 si attente ponderemus, mox jerspicuum fiet, disjunctive vocari ejus coheredes , si quos 

 habuerit, et eos, quibus, Absente deficiente, jus succedendi competiisset. Nisi enim a 

 communi verborum significatione recedere velimus, aliter verba articuli: sera ddyolue ex' 

 chiswmeiit (i ceux , — ou tt ceux, etc. intelligere licet, ut adeo ex ipso hoc verborura 

 nexu haud leve momentum nostrae sententiae accedere videatur. Nam , si ipsa articuli 

 verba non satis ostenderent, coheredem, eumque, qul deficiente Absente jus habuisset, 

 Bon concurrere, sed alterutrum tantum admitti, majorem verisimilitudinem saltem nacta 

 foret contrasententium opinio, cura sic d. art. 136. ita facile interpretari potuissent, 

 ut coheres suam partcm retineret, pars vero Absentis cederet ejus descendentibus (co- 

 heredes enim suam partem acquirere, et siraul cum descendentibus deficientis portionem 

 dividere, absurdum foret, et Juris analogiae contrarium; quum in successione fratres et 

 sorores defuncti cum ejusdem descendentibus non concurrant, verum hi potiore jure 

 gaudeant, et omnes excludant ) : at cum alteruter tantum jus in totam successionera 

 acquirat, aut cohcres , aut qui Absente deficiente jus habuisset, uon est quod diu du» 

 bii haereanus. Etiamsi cnim nnn primo loco in art. 136. vocarentur coheredes, se- 

 cundo tantum Absentis descendentes, ncmo facile in liorum favorem litem decerneret, 

 cum tota hereditas ab intestato ddata (nam de ea tantum parte Iiereditatis , quae Ab- 

 scnti coropetit, in art. 136, sermo non cst , sed revera de universa hereditate: j';7 

 fouvre U7ie successioti ., — elle scra dfyoltie cxclusivcmetit , etc.~) alterutri tantum addica- 

 tur, tt plane absurdum fortt, descendentes propter Absentiam ejus, iu cujus locum 



G 2 *"'^" 



