5|;,. . JACOBI HERMANIPHILIPSE 



tis' conditionem , interim Absenti, iisque, qui repraesentaiidi jure gaudent, resemtur lie- 

 veditatis petitio , qua experiri possint cum eo, qui intcrim pro lierede possidet, si Ab- 

 sens revertatur, aut certis indiciis probetur terapore delatae successionis vixisse, aut 

 diem supremum jam obiisse, art. 137.: imo Absentis -creditores ( 5 ) non amittunt jus 

 se ex hac liereditate indemnes servandi , ubi postea probaverint , Abscntem adhuc vixis- 

 se, arg. art. 788. Hisce autera actionibus tantum praescribitur lapsu 30 annorum, art. 

 789, et 2262. Cod. CJv.^ qui currunt a die delatae successionis, arg. ejusdem art, 789., 

 durante quo tempore tamen omnia illa adtenduntur, quibus vulgo praescriptio interrum- 

 pitur aut suspenditur, -secundum «r/. 2242 — 2259. (6). Antequam igitur probatum 

 est, Absentem vixisse, aut jam decessisse, pro herede possidet is , cui liereditas obve- 

 nit; et donec petitione hereditatis ei bona hereditaria auferuntur, nihil obstat, quo mi» 

 I)U3 se pro vero herede gerat, et quoquo modo de bonis statuat: optime enim, cautio- 

 ne -cxcepta , quae vulgo ab lioc exigitur, assimilari potcst Iieredi fiduciario, cui onus 

 rcstituendi incumbit conditione fideicommissi existente. Nam uti iilc alienationes factae 

 revocantur, idem vidctur obtiuere, cum coheredi, cui tota hereditas jure accrescendi ob« 

 venit, in universam hereditatem jus non corapetiisse apparebit; -adeo ut jam res heredi- 

 tarias omnibus jure auferre liceat, qui eas possident, licet bona fide, et titulo oneroso 

 eas acquislverint , arg. art. 1599. ^o'^ ^"'''" discedere audeo in sententiam Delvincur- 

 *i't P» 356. existimantis, bonae fidei possessores plane securos esse ab omni evictione: 

 idque mihi non satis probatur articulis, quibus haec JCti sententia fundata videtur: 

 nara in art.icfO.j. art. ^62. illud tantum allirmatur de co, qui successionem repudia- 

 vit, et quem postea, tempore legitimo nondum praeterlapso, repudiationis poenitet; cum 

 vero is habeat, quod sibi imputet, aliis interim jus acquisitura fuisse in res heredita» 

 rias, nemo sane idem alHrmaverit de iis, qui hereditatis adeundae nulla huc usque po- 

 testate gavisi fuerunt, ct quibus ab initio hereditatem competiisse ex incerto eventu 

 dein tantum apparuit. Quod autera art, 1240. adtinet, quo dicitur debitor tuto solvis-- 

 se ei, qui jus crediti Iiabebat tempore solutionis, modo bona fide illi solverit , illuJ 

 non ad consequentias est trahendum : cum in hac caiissa peculiaris ratio singulare illud 

 jus suasisse videatur ; quoniam semper utile est , dcbitum solvi, ne forte ei praescri- 

 batur; imo crcditor ab eo, qui ipsius nomine debi[um acceptum tulit, illud repetere 

 potest: at eadem ratio non valet in quavls alicnatione rcrum ad successionera pertinen- 

 tium; cum saepius hcredes ipsas res hereditarias habere malint ob singularem defuncti 

 ^lTecctim, quam carundein pretium, et peiquam iniquum foret alterius culpa heredes iis 



re- 



C$3 Conf. m*tt¥ilU, U «rt. 13/. C6) Coaf. DtlriMtturt, ia ■•t. p. 35». in fi 



