<5c> JACOBI HERMANI PHILIPSE 



liari jure, quod cuiqiie diversis Absentiae temporibus conceditur, dijudicandum essc 

 exisiiuiamiis, quinam hisce verbis designentur; adeoque alios dici les pariies inUrcssdcs: 

 in art. 112., alios in art. J15,, alios denique in art. 123.: sic in primis ex iis, quae 

 in Cap. I. disputavimus, satis superque apparebit, creditoribus, similibusque ex nostra 

 opinione jus non esse, declarationem Abseutiae petenJi ex art, 115 ; cura profecto liac 

 declaratione non opus sit, ut quicunque suo jure cum Absente experiri velint , liber- 

 rima gaudeant petendi facultate. Sic quoque eodem loco vidimus, iis , qui piopter 

 spem capessendae iiertditaiis se bonis Absentis inmiscere, iisque prospicere vellent , 

 legislatorera lianc potesiatem non fecisse; quoniam hac concessa inagis aviditati et cu- 

 riositati heredum satisCecisse viJeretur, quam ipsius Abscntis, cujus prae ceteris ratio» 

 nem esse habendam diiccbat , commodis invigilasse : at cum spatio sat longo post dis- 

 ccssum praeterlapso , mutet consilium, iisdemque hereiibus ab intestato possessionem 

 et administrationem bonorum temporariam conceJat, hanc vero ii olninere neqiieant, 

 nisi prius Absentia legitime deelarata fuerit; sponte intelligitur, quanti eorum nunt 

 intersit, omnia illa ri:e peragi, quae reqiHruntur, ut de incerta Absentis conditione 

 sibi persuasum habeat judex, et tandem Absentiam pronunciet, Cum igitur heredun» 

 ab intestato directe tantmn interesse vlJeatur, declarationem Absentiae pronuntiari, 

 quoniam ex art. 110, j. art. 140, hi soli in posses-.ionem mittuntur ,. reliciui vero hac 

 demum missione imp^trata sua con<;equuiitur ex art. iZ^., in primis si aJ verba legls 

 adtendas, expressae lcgislatoris voluntati magis convenire viUetur seutentii Loct^i Qad 

 h. l. p, 341., et Spangenbergii Qad art. 115. in not. i.>, qui solis heredibus ab in- 

 testato hanc petitionem concedunt. Disenis enira verbis docet oj-t. 120.,, hos tantum 

 niissionem in possessionem bonoriKn obtinere en yertu d'i- Jugement, qui aura diclari 

 rAi>5ence; curo ex art. 113. appareat, eos, qui ex testamcnto heredes esse creduntur, 

 jus petendi bona here liiaria taiuum acquirere hac roissione semel ab hercdibus legitimis 

 Impetrata : imo, cuin in art. 1:3. distinguantur le% hiritiers prisomp'ifs , et les par- 

 ties iiitiressies, i. e. quorum intftrest , testamenti tabulas aperiri, sponie sequi videtur, 

 hisce non concedendam esse missioncm in possessionera bonorura en vertu du juge- 

 meiit difiiiitif ex art. 120. , sed iis tantum jus oriri ex quo heredes legitimi a judice 

 hanc .veiitcntiam irapetravcrint. 



Et sane eadem petitio heredibus ex tcstamento, ceterisqiie non aJeo necessiria vide» 

 tur, cum hLredes lcgitirai emolumenta sua et cominoda hauJ facile ita ncglccturi sint, 

 ut non cnntinuo oblatft occasione aJ hjnc petiti )nem propereiit. Cum igitur nonilum 

 inspcctis tesramcnti tabulis, adino.iuai incerta conj.ctura ccterorum j;ira nitantur, opti* 

 nic solis htreuibus Itgitimis potestatem feeit legislator pct^nJi dcciarationem Absentiae, 



ut 



