COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. -fS 



sctis , non statim coguntur sententiam ferre, sed eorum judicio ac prudentiae permis- 

 £um est, ut petitionem rejiciant , si e testium declarationibus et instrumentis prolatis 

 sibi non persuasum babeant, Absentiam deciarari posse , uti passim jam observavimus , 

 art. 117., de quo plura vid. ap, Locr^iim, /. /. p. 355 — 368. 



Quod si jam lioc e.xamine instituto judici persuasum sit sortem Absentis adeo incer* 

 tam esse, ut Absentiam declarari liceat, sententia fcretur /irov/Vo/-/'rt, post annum de- 

 ir.um coiifirmanda, si niliil amplius de Absente innotuerit. Testium enim exploratio li- 

 'cet jam satis idonea , ut statui incerto Absentis aliqua lux afFundatur, nondum legishtori 

 siiIEcere visa est, qui nulia non adhibere voluit , ut appareret, an forte alicubi lateret, 

 Abstns. Et hoc proposito in ^rt. 118., a Procuratore Regio quoque exegit, ut omneni 

 inipcndat tperam Absentem ccrtiorem faciendi de consiliis , quae domi ipsius capiuntur 

 de boEorim administratlone et missione Iieredum in eorum possessionera. Is igitur 

 mittere debet sententias huc usque latas ad Summum Justitiae Ministrum, ut is ope 

 ephemeridum illas ad publicam notitiam deferat, irao et perferat in regni colonias, et 

 ^t^uasvis regiones dissitas; conf. Mofifs , cod. p. 175. Quo facto, bona Absentis nullata. 

 aclhuc mutationem subeunt, sed txspectatur, donec integro anno praeterlapso nullus de 

 Absente nuntius allatus fuerit, et quo demum tempore exacto sententiam dcfinltivam a ju- 

 dice ferri liccbit, et Abscntiam legitime declarari , art. 119. Illud etiam priidetiter consti- 

 tutum fuit, cum sententiis ad publicam notitiam deferendrs , facile evenire possit, ut 

 ipse Absens supervcniens anie declarationem Absentiae missionem in bonorum posses- 

 sionem impediat, aut quicunque certi quid de eo exploraverint: si enim continuo sen- 

 tentia haec dtfimtiva ferretur, et hac promulgata Absens reverteretur , is heredes jain 

 bona possidentes inveniret, aut, si ope aliorum aliquid certi de eo nuntiatum esset, 

 nemo cxisteret, ad sententiam inlirmandam idoneus. Uti autem praestat jus suum salvum 

 leiinere, qutim post vulneratsm caussam remedia quaerere, et ex hac parte art. 119. 

 doctrina in gratiam Abscntis iragis quoque se commendabat, sic etiam convenientius 

 vidtbatur jtidicum auctoritati , sententiam differri , quam sententiam prius latam mox 

 dcnuo rtscindi. Ob duplicem crgo hanc rationem satius visum est, spatium illud 5 

 annoruro ita dividi, ut procedendi ratio prius initium caperet, integro vero qiiinquen- 

 nio practerlapso demum sententia ferretur dcfinitiva, cujus hi forent elfectus , ut mis- 

 Eio in possessioncm bonorum peti posset, vel simul concedcretur. Nam licet ct haec 

 scnttntia definitiva (^art. 118.) eodtm modo ad publicam notitiam perferri debeat, id 

 oon co scopo constitutum videtur, ut impediretur missio in bona, sed ut, hisce cogni- 



i tis 



