COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. li 



teui, qui ante possessionem fiduciariam percipi potuissent (^hs fruits dchus')^ ab ipso 

 Absente perceptos videri satis apparet art. ii6. , ubi simul cum pretio ex rerum mo» 

 bilium venditione redacto hosce fructus collocare jubentur Iieredes in possessionem mis- 

 si; ita ut facile pateat, illos nedum in computattonem fructuura venire, quos pro ouere 

 administrationis lucrantur possessorcs ex art. iii. 



Denique, cum jus illud singulare, quod art, 124. conjugi supcrstiti conceditur, ei 

 tantum prosit, si bonorum communio ipsi cum Absente intercesserit, sponte apparet, 

 hac caussa deliciente, superstitem potiore jure non gaudere, quam reliquos omnes, qui 

 generali enunciatione art. 123. comprehendtmtur, et jus suum vindicare possent, si de 

 Absentis obitu constaret: sic igitur conjux superstes, et heredes conjugis deficientis a 

 $e invicem exigere potcrunt, quae mortco Absente singulis compctiissent , et, cautione 

 praestira , fiduciaria horum bonorum possessione gaudebunt , dum nemo de Absentis 

 Statu certi quid rcnunciaverit ; neque plus juris consequetur conjux superstes , nisi, 

 deficiennbus successoribus regularibus, et liberis naturalibus agnitis, ipse in ordine suc- 

 cessorum ab intestato proximum locum occupet, et sic ex art, 120. j, art% 140. pos- 

 sessionem fiduciariam omnium bouorum petere possit. 



§• 5- 



Sic autem sponte ducimur ad jus illud singulare articttU 12,4. in gratiam supersti» 

 tis introductum , si communio bouorum inter conjuges obtinuit; quod nobis explicandum 

 proposiiimus , antequara de natura possessionis heredibus, legatariis , similibusque con- 

 cessae de industria exponimus Sect. sq. Cura igitur, si communio bonorum ipsa vi le» 

 gis, aut conventione a conjugibus introducta sit, superstitis arbitrio permittatur, utrum 

 eam continuare velit, au vero dissolvere, statim videamus de efFectibus, cum contiuua» 

 tae, tum dissolutae communionis; licet enim multa copiose disputari possent de caussis 

 ac momentis, quae legidatori hanc peculiarem constitutionem siiasisse videntur, bre- 

 vitatis gratia ea omittenda videntur, cum insuper egregie haec omnia exponantur a 

 Locr6o, l. l. p. 427 — 431., et lcgantur in oratione v. ampl. Bigot-Prdameneu QMo» 

 tifs , Tom. II, p. iSo, sq. ). 



Si conjux superstes hoc legis beneficio utitur, continuo impedit missionera in posses* 

 sionem omnium heredum, eorumque, qui secundum art. 123. jura sua exercuissent; adeo- 

 que, licet id in art. 12.^. disertis verbis non doceatur, mentem suam declarare debet',. 

 antequam hanc possessionem , aut juriura usum fiduciarium obtinuerint: administratio- 

 nem autem bonorum niaritus supersres ( quippe qui jara ab initio administrationi prae- 



K a fuit. 



