COMMENTATIO ad Q U AESTIONEM JURIDIC AM. 77 



cultaretn in conimunilnis bonis administrandis. Si autem Absens conjux revertitur, 

 ta. saltem nullam injuriam accepisse vidcbitiir , cum , etiamsi adfiiisset , liaec omnia 

 aer uo animo pati debuisset: si vero non redeat, et ab heredibus corta indicia de Ab- 

 scniis morte afFeraniur, hisce satis prospectum erit inventario de rebus mobilibus con« 

 fecto, et instruKeniis, unde de immobilibus constare possit ; cum Insupcr cautione 

 praesiita, ut vidibimus, se adstrictum sentiet maritus , ut probabiles aliquando rationes 

 nxoris heredibus reddat, si ea dein non revertatur. Tandem vero in omni hac quaeuio» 

 ne probe tenendura est, kgislatorem magis Absentis ipsius commoda ante oculos ha-> 

 buisse, quani heredum ; adeoque, cum ipse Absens inde detrimentum non capiat, imo 

 cum plenimqne ei noceret, si mariti superstitis potestas eatenus esset restricta, quis- 

 que videt , commodum heredum blc ad quaestionem decidendam tantum pondus non 

 affirre. 



Haec de marito superstite: at si uxor superstes communfonera continuare, aut dis- 

 solvere velit, ante omnia necessarium videtur, ut judicis auctoritate sit munita: nam 

 mulier nupta (matrimonium autem propter Absentiam non dissolutum censetur), ubi 

 niariius auctoritatem praestare nequit, indiget auctoritate judicis, ut rite contrahere pos- 

 sit , atque es contractu oriatur obligatro: quicquid autem mulrer elegerit, sive commu- 

 nionis continuationem , sive dissolutionem , semper se obligabit. 



Si vero communionis administrationera nacta est, eo ipso facultatem accepisse vide- 

 tur cmnia ncgotia peragendi sine ullius auctoritate: licet secus sit, cura judicio se 

 sistere dtbet, aut de immobilibus alienandis agitur. Tunc enim , si res iraniobiles uxo- 

 lis propriae sint, auctoritas judicis secundum nrt. 112. et arg. art. 1449. suflicere 

 videtur: at si immobilts mariti propriae sint, aut ad comraunionem pertineant, quo» 

 niam haec bonis mariti accenseri solent durante communione , earura tantam admini- 

 strationem nacta censetur, neque plus juris in eas acquisivisse , quam haberent liere- 

 <lcs, et ceteri omnes in possessionem mlssi (13). 



S. 6. 



Cum vero in f. nrt. 114. mentio taritum fiat cautiofiis a conju.oe supev<tite praestandae, 

 si ccmmucionem bonorura continuare nolit, et sic talis cautio requiri non videatur, quan- 

 do conjux e communione non disccdit, quaerl sokt: an cammunione continuata nihJlo 

 aiinus Absenti, ejusve hertdibus cavendum sit? Cautione iion opus esse contcndunt 



Dcl. 



<'SJ Vid. S/ffcitirg , id »rt. 124, not. 5. ad Gn. et Dilvinciuri , p. 348. in aot. inii. Proiiihiv, 



K2 



