7« JACOBI IIER-MANl PHILIPSE 



Delvincuitius, ad h. l. in uot. p. 347, et Proudhonus, l. l. p. 175., idqiis ex ips». 

 hoc art, 124. satis patere, cum hujus cautionis mentio tantum fiat in ultima articuU 

 parte, quae agit de dissolvenda commiinione: irao satis absurdum existimant, maritum 

 hac necessitate adstringi, quippe qui plus juris non ac<:ipiat propter communionem con» 

 tinuatara, quam quo ante jam gavisus est , cum absque ulla cautione communioni prae. 

 fuit ; adeoque si ea res in dubiiun vocaretur, de sola uxore forte dubitationem oriri 

 posse: dcnique satis iniquura fore, conjugem superstitem, si forte cautionem invenire 

 non posset, propterea legis beneficio privare. 



Licet autem prius argumcntum aliquam veritatis speciem habeat, idem non dicenduia 



est de altero : roissio enim in possessionem bonorum et adrainistratio fiduciaria magis 



iii Absentis gratiam constituta videtur, et cautio unice requiritur, ut ipsi ejusve here- 



dibus niagis cautum sit. Sed et priori argumento valde obstat art. 129., in quo ex. 



pressa mentio fit cautionis praestitae etiam continuata conimunione; certo indicio, ne 



continuari quidem posse communionem, nisi prius idonea cautione securus reddatur 



Absens de adrainistratione superstiti concessa (vid. Malcville, ad art.124. p. 140, sq.): 



quod profecto omni prnbabili ratione nou destituitur, si uxor hanc administrationem sus- 



ceperit; quae cum, ut videbimus §.sq., postea commimioni renuntiare possit, sic interim 



hoc remedio frcta , forte negligentius se in administratione gereret, aut bona dilapida- 



ret periculo Absentis, ejusve heredum. Jmo cum conjux, hac communionc continuata, 



ttiam alterius bona propria administret, recte etiani a marito talis cautio cxigitur: quam- 



vis enim marito, ctiara praesente uxore eadem administratio jam permissa fuerit art, 



1420. 1°. et 2°. , attamen rcs imuiobiles uxoris sine ejus conseusu alienare non potest , 



art. 14S18. 3°. ; et sic etiam cautione uxori prospiciendum fuit, ne maritus pro lubitu 



se gereret. Insuper, cum propter obitum Abscntis scrius nimtiatum fieri possit, ut su- 



perstes communionem continuet post mortem akeruis conjugis, et sic jure utatur, quod 



incertus rei eventus ipsi non competiisse docebit, etiam administrationis mortuo jain 



Absente gestae rationes reddere dcbebit heredibus; scil. quatenus bona communia admi- 



nistraverit, quje si ipso momcnto communionis dissolutae partitio facta esset, ad eo3 



pertinuissent, aut bona Absentis propria; adeoque nobis quidem persuasum non est, 



adeo absurdc cautionera datis fidcjussoribus exigi ab utroque conjuge, si communionem 



continuare vclit. Cum enim et conjugi, qui comnuinionem continuavcrit , inventariuni 



conficiendum sit, ut Absenti, ejusve hercdibus idonee cautum sit, quidni et hanc cau- 



tiontm, quae vel maxime in securitatem Absentis ceterorumque tendit, necessariam pu- 



tasset legislator? cum insuper possessio fiduciaria bonorum communiura superstiti tantum 



■concessa sit propter incertara Absentis couditioncm (si enira de ejus morte constarct, 



et 



