te JACOBI HERMANI PHILIPSE 



communionem ei illatis non teneatur : ipsa cnim Iiaec facultas Uxovi CQnceditur, ne e maiitl 

 gestione jacturam faciat; quoniam ejus vitia ignorare censetur, nisi statum comnnmionis 

 prius inspcxerit. Imo, licet propria sua gestione damnum communioni intulerit , propterea 

 lUi facuUas renuntiandi non vidctur ademta , quoniam universe Iianc ei concedit art. 124.; 

 altamen hoc in casu heredes indemnes servare debet, neque hac renuntiatione serius facta 

 Iruic obligationi se subtrahere posse videtur; quin et obligationibus , quas interim judicis 

 auctoritate munita, secundum art, 222. sibi imposuit, satisficri oportebit, arg. art. 1-94^ 

 (vid. Proudhon^ p. 173. init.). Denique propter ultimam art. 124. partem antinomia 

 in Codice statuenda non est; licet primo aspectu plane contrariura statui videatur art. 

 1454, 145J. : hosce enim articulos ducibus Spatiginbergio et Delvincurtio, ad h. l. ita 

 possunius conciliare, ut ultimos intelligamus de casu, quo communio secundum art. 

 1441. dissoluta est. Tiinc quidem uxor, quae inventario sibi cavere potuisset , ne com- 

 munione continuata detrinientum caperet, si post inventarium confectum, vel aniea ctiaui 

 inprudenter communioni se inmiscuerit, et sic veluti ex qiiasi- contractu se obligaverit, 

 habebit, qiiod sibi imputet, ncque amplius ei recedere licebit : at in art. 124. commu* 

 nio non diisoluta censetur (de morte enim mariti nondum constat, neque etiam matri- 

 monium dissolutum cst ) , et quoniam h!c demum postquara uxor animum suum decla- 

 raverit inventarium fieri dtbet, antea scire non potuit, an sibi conduceret communio- 

 nem non dissolvi; adeoque hoc tantum scopo eam continuare censetur, ut inventario 

 confecto , aut si dein aiiquod vitium latere ipsi videatur ex Absentis administratione 

 profcctum, liberam eligendi facultatem retincat, utrum cam repudiare velit, an vcro 

 continuare (15). Quod autem ait Malevillius, ad h, art. 124. in f. , coniugem, qui 

 coraraunionem continuaverit, etiam praestita idonea cautione, nihilominus ab heredibus 

 cpgi posse ut eam dissolvat, si appar^eat, eum bona Absentis, aut communia dilapida- 

 re, id non nisi prudentissime admittendum videtur, et nisi evidens periculum sit: nam, 

 iicet omnino satius sit jura intacta servare , quam vulnerata caussa rcmedium quaerere; 

 probe tamen animadvcrtendnm est, omnia haec remcdia temporaria non adeo iu gratiam 

 heredum esse instituta, seJ in primis Absentis rationem habitam fiiisse, cui satis pro« 

 spectura putavit legislator, modo idonea cautio foret praestita : quod si insuper aJtcn- 

 daraus omnia illa momenta ( vid. Locri , 1. l, p. 427. sqq.), quae lesjislatorem impu- 

 lerunt, irt conjugem superstitera in communione bonorum potiorem haberet hcreJibus 

 conjugis Absentis, facile apparebit, heredum jus in boua communia tam firmo funda- 



mcii- 



iO) Coaf. pons. /. P, Ntirtt ii Brujn ^ in Sptt. Inaug. L. B. 1818. p. *4 1 «M. 



