COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. 8i 



tnento non insistere, ut eorum administrationi, quam unus ex sociis suscepit, jure se 

 inmisceaut. 



S. 3. 



Haec de contimiata coramunione sulRciant : si vero conjux sitpcrstes eam d'ssnlvere 

 niali6, jure suo petet omnia illa, quae communione revera dissoiuta secum auferre pos- 

 set (^ses reprises), et omnia jura, quae ex communione legitima secundum art, 1400, sqq. 

 ad se pertinerent, aut e contractu nuptiali (/« droiis iigaux ct conventionneh); adeo« 

 que in bona conjugi deficienti cessa mittuntur heredcs, quibuscum ita de communione 

 aget conjux superstes, ac reliqui orones , qui jus aiiquod vindicandum liabent in Absen- 

 tis bona, quod eo mortuo demum sibi competiisset, art . 123.; adeoque etiam ea acci- 

 piet, quae superstiti concessa fuerant {gains de survie, prdciput cotmnlionnel ) : de 

 qua taraen praeceptione vid. art. 15 15. 



At cum i*bsente reverso omnia in pristinum statum restituantur art. 131., sic etiam 

 communio, cujus dissolutio incertd tantum praesumtione nitebatur, reviviscet; aJeoque 

 in securitatem rerum restitutioni obnoxiarum cautio est praestanda, art. 124. (^poiir hs 

 choses susceptibles de restiiution'). Cautio igitur liaec tantum exigitur, quoniam reditus 

 conjugis Absentis adliuc speratur: nam , si non reverteretur , cautione non opus esset, 

 cum conjux superstes, et heredes Absentis sua retinerent et tandem ob missionem defini- 

 livam rcrum proprietatem nanciscerentur. Quum igitur, si maritus redierit, omnia, quae 

 tanquam bona fiduciaria sibi e communione cesserant , rursus marito tradere debeat uxor, 

 tjusque administrationi comniittere, non solum ratione jurium, quae superstiti concessa 

 erant, quacque haec jam acquisivisset Qgains de stirvie'), cautionem praestare dcbct, sed 

 et ratione omnium bonorum , quae secum sunisit; vid. Spangenb., ad art. J24. not.i,. Li- 

 cet auttm hac in re dubius haereat Protidhofius, p. 175., et jure merito etiam dubitari pos» 

 set, an revera ejusmodi cautione gecerali opus esset ( orat. viri ampi. Bigot-Prdameneuy 

 Moifs Tom. II. p. 182. ad art. 124. in f.), cum negari non possit, bona haec restl- 

 tutioni esse obnoxia , satis art. 124. evincere videtur, de hisce omnibus caiitionem ab 

 uxore esse praestandam. Imo, quum communio rcverso conjiige Absente non dissoluta 

 ctnseatur, omnia quoque imerim acquisita, quae in commiinionem cadcre possent, ei 

 «cctnsebuntur; licet tamen omnia, quae interim gesserit uxor, et in quibus se ad dis. 

 pos'tionem art. 1449. conformaverit, efrectu non Ucstituantur, arg. art. 1451.; add. 

 Betvincourt , l. l. p. cj^p. init. 



Sed non tantum uxor, verum et maritus cautionem hanc praestare debebit, licet de 

 oainibus bonis , quae cx communiorie ipsi ccsserint , idem dicendum non videatur. 



h Nam , 



