9|t(t .Uf.JiAC O B I H U R M A N f Ptf I LlP S fi 



nain, Hcet hunc ex eorum mimero non eSeinerit Tegislafor, qui ex administratione bond» ' 

 rntn certam fructuum partem lucrentur, quod satis apparot e vcrbis art. izj.: oii de Pad-' 

 Tninistration Ugalc ., facile haec nullius momenti videri possent, et omni effectu caritura 

 propter generales regulas in eommunione bonorura observandas. Constat enim ex flr^. 

 J40r. §.2., omnes reditus et fructus, cujuscunque sint generis, durante coramunione 

 perceptos 'in commune esse conferendos ; adeoque , cuiii communio hlc inde ab initio ' 

 substiterit, facile quis colligeret, beneficium rtr;. 127. «onjugi nihil prodesse, cum^' 

 .qriod ex administratione lucrari potuisset, id nihilo secius secundum art. 1401. ad com»' 

 jilunionem per-tineret. ' . ' 



At, cum non facile inter se conciliari possint articttlns 1401., et articuH i2j. verba, 



0« de l'admifiistration /ggale, imo cuia' ejusJeiii art. vei-ba,' /// reparait, viHit obstentV' 



quominiis cum Dehiiicurtio ac i'/-o</(//5o«o existimemus, hujusce (ir?. dkictririam tantum ' 



disii venir-e»si, nuntio de ohitu Absentis allato, cum ejus heredibus ad communioneni'- 



dividcndam procedendum sit: nobis quidera optiniura videtur, fn art. 127.- exceptionem ' 



fatftam statuere a generali regula «r/. 1401., ita ut hlc ^eneri ' per "speciem derogetur. ' 



Quid enim sibi voluisset bentficium a itgislatore concessum, cnjus nulli unquam' fru- 



ctus caperentur? nam si argumentum ex^ art. 1401. petitum procederet, non solum idein' 



dtWndutn foret de conjuge, qui communionem continuasset, alteto conjiige redeunte, 



aiit de ejus vita nuntio allato, sed et si propter • obitum Absentis nuntiatura ratio- 



■nes ejus heredibus forent reddendae: utroque enim in casu coramunio semper durasse 



censebitur, adeoque fructus percepti , antequam revera communio morte fuerit dissoluta, 



in eam incident , et administrator pro onere et molestia administrationis niilhim lucruni 



percipiet. Hinc igiiur tuto concludere posse videmur, conjugem communionein conti- 



nuantem , si quidem stricti juris beneficio uti vclit ( si enim mutiio airfore ac benevo» 



lentia conjuges se invicem prosequuntur, ejusmodi frUcniain retentio ne cogitari quldetn'- 



potest), fructuum partcm art.ix]. definitam' in quemvis usum posse convci'tt^e, irao' 



licet eos pevcenerit e bonis alterius conjugis propriis; adco ut eorum rationes reJdere 



non cogatur , neque conjugi icdeunti, neque ejus heredibiis. Haec autem sententia, sl 



ad sensum art 127. adtendas, saltem magis se commendare videtur quam sententia DcU 



■yificurtji, l. l. in not. p. 352. sq. adnot. 2., et Proudhoni, i. /. p. 174., existimantiuih, 



£onjuge redcunte omnes fruaus, qui percrjM potuissent, in cohimune esse conferendos;' 



ejus 



p3Kt , ct art, 1:7, legentl !n oculos Incurrit; tiiin ex co, qood boiM alieiiu 000 admiaif trat , ([ comcrrit, 

 ^oqu<° omnls riiio, ob ijium bi fruciui^j^fcipiiuuur» ficsiai.. .. «juwtu» diwu mbuiimM' > > 



