COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. lor 



Bovum conjugium piiblica aurroritate confirmaretur, scil. si nemo secnn.lum art. 1-2, 

 iqq. uuptiis intercessit, vel salccra intcrcefsio missa facta est ; iia ut qui acribus civi- 

 Tibus praesit, nuptias cuLbrare potuerit ex art. 6S. , tum vero insuper talfa instrum>.'n- 

 ta allata fuerunt, ut de Absentis mnrte omnibus persuasum- fuertt. Licet autem ne 

 ipso quidem an^ i-i7., quo secundae nuptiae nondum dissolutis prioribiis proliibentnr, 

 requiratur proliatio, priorem conjugera dccessisse, niliilo ramen minus legislattK illud 

 tacite imperasse censstur ( 3 ), cum arg. art. 135. , ttim quoniam ceteroquin ipse art. 1 \i. 

 saepius efFiCtu careret, et stc legislatoris proposito \\n\\ satisfieret. liiio ipsam banc 

 probationem primo exegit art. J39. , et, licet aliquara immutationem subrtrit ob raiio» 

 nes dein memorandas'? nuspiam tamen e disceptationibus super hoc art. patet, hac de: 

 re sententiam fuisse immutatam ; verum constans semper, cum e discjptationibus , turip 

 tx orationibus suasoriis ad h. 1., elucet legislatoris voluntas, snperstiti nuptiis- abstinen- 

 dum esse, nisi certo ctrtius constet de Absentis obitu: imo se meminisse ait Malevtl^ 

 lius, ad h. l. p. if6. (qui ipse hisce disceptationibus interfuit), hoc reservari ad ti» 

 tulum de matrimonio, cui tamen ejusmodr quid de obitu prioris conjugis probandou 

 non insertum reperiinus. Idem ergo principium servat legislator, novo scil. mafrimonia' 

 locum non dari , nisi priore dissoluto ; adeoque conjugi superstiti nunquam licebit se.«- 

 cundas nuptias inire, nisi probet Absentem jam decessisse; 



At mirum forte cniquam videbitur, nullam hujus rei mentionem occurrere in art. 139.;: 

 Bic vero tantum con/ugt redeunti ejasve mandatarro facultatem concedi huie matriir.o- 

 nio contradicendi : et hinc facile colligere quis posset , legislatorem tanto quidera odio- 

 non habuisse ejusmodi matrimonium, ut, si longo tempore praeterlapso de Absente 

 nihil iimotuisset , omnem tamen facultarem novi conjugii denegasse videretur propter de» 

 fectum idoneae probationis. Sed non est, quod dubii haereamus: haec enim prohibi- 

 tio continebatur art. 139., omnibusque Concilii Supremi sociis ita placuit, ut nuMa de- 

 ea lis moveretur; attamen, cum eodera loco agendum esset de casu , quem rncidere posse.- 

 legislator praevidebat, quo scil. , etiam stabilitd hac prohibitrone, tales nuptiae contractae' 

 foreni, potius haec prohibitio hJc omittenda visa est, cum secundum commiinis juris' 

 legulas de niatrimonio deinceps fn Codice cxplicandas: satis confirmaretur, aJeoque opu» 

 non esset aliqua prohibitione , quae facile ex art. sequenti nihilominus eluJi posse 

 videreturj quod legis dignitati plane contrarium foret (4}. 



% a. 



C*5 Aliud ▼'detur setitire Sptngtnhirgiat, id trt, 139. boI. Ji- 

 («^ VM. Lttrl, I. I, p. 511, tq, 



Nj 



