RESPONSIO AD QUAESTIONEM 11 YDROSTATICAM. 9 



16 particulis flnidi. Particula G premitur etiam, non autem eadem vi qua particula JM, 

 sed vi columnae EM — GM, li. e. 16 — 5 = 11 particularum. Particula F etiam pre- 

 mitur, non autem eadem vi , qiia particula M, neque qua particula G, sed vi colum- 

 HaeEM — FM, i. e. 16 — 12 = 4 particularum. Ergo, utjam supra enunciatum est, 

 hic vero confirmatur, fluidi singulae particulae eo rainus premuntur, quo pauciores 

 ipsis superincumbunt. Jam si coUimna KM esset solida , in M tantum premeret 

 neque alibi; cum autem columna EM sit fluida, particula M facile diffluens, pondere 

 superincumbentium particularum pressa, loco movere conatur. Pressionem itaque suam 

 cum adjacentibus particulis versus D aut C comraunicabit, quae omnes diffluere conabun- 

 tur. \as autcm est repletum , ergo particulae a parietibus impediuntur , quo minus 

 abeant. Ergo particulae aJJacentes eadera premuntur vi, qua particula M, scilicet vi 

 totius columnae EM, 



Eandem cb causam etiara particulae G €t F pressionem, quara a superincumbenti- 

 bus particulis sustinere coguntur, communicant cum particulis adjacentibus in eadem 

 linea horisoniali dispositis; et sic etiam cum lateribus vasorum , quibus continentur. 

 Ex his simul patet pressionem fluidorum lateralem eandem sequi legem ac pressionem 

 perpendicularem; scilicet illam pendere ex altitudine fluidi superincumbentis , ita ut 

 prcssio fluidi in punctum quodcunque lateris horisontalis ex altitudinc fluidi existimanda 

 est, contra latus prementis: quo in casu pressio semper altitudini fluidi aequalis erit. 

 Pressione horisontali fluidorum sic demonstrata, probemus jam eam in planum quod- 

 vis horisontale sic sese habere ac diximus. 



Sit (fig. 3.) BA linea perpendicularis, contra quam premit aqua stagnans. In linea 



horizontali AZ a puncto A sumo AD = AB , et duco BD. Jam punctum A premitur co- 



|ilumna AB, I premitur columna BI, B premitur nuUo pondere. Ducamus lineas horison- 



Itales IF, SU, Kli. Itaque cum constet ex elementis esse IF — BI, SU = SB, KH = 



|KB, atque ex praeparatione sit AD = AB (i), fingere possumus A premi columna 



AD, K premi cnlumna KH, S columna SU, I columna IF, B nulla columna; eodem- 



que modo omnia puncta , qiiae memoratis siint intermedia. 



Summa auam omnium harura linearum constituit aream trianguli BAD , ergo tota 



pres- 



(i) Etenlm cutn triangiila RIF, B5U, BKH, BAD, sint sirailia (conf. vaa Swinden , Grondbeg. der Meetk. 

 L. IV. Prop. 11, coroll. i.^, crit 



EA ! RK I BS ■ ni =r AD : KH i SU : IF 

 led BA = AD ex praeparationc, 

 «rgo BK = KII, US := SU, et BI = IF. 



B 



