54 P. J. UYLENBROEK 



nem tenet ad E, sed siiblevabitur, iisqiie dum partcs situlae superiores emersermt su- 

 pra aquae summitatem: quia, cum lignum, undc constructa est situli, levius In specie 

 sit aqua, non necesse est, ut prcssio aquae in situla G, et reliquum aquae isti incum- 

 bentis , una cum pondere ipsius situlac imparia sint parii H tam fortiter premeu- 

 dae, ac ceterae partes imaginarii plani IK premuntur a pondere riierae aquae ipsi in- 

 cumbentis. Sed si, ut passim fit, situla consistet partira ex ligno, partim ex ferro, 

 aggregatum saepius equidem gravius esse potest aequali mole aquae, sed tum manus, 

 quae sursum traliit situlam funiculo EF, non debet juxta doctrinam nostram sentire 

 pondus totius situiae, multo minus aquae in ea contentae. Qtiamvis enim illud ligni 

 et ftrri aggregatum, quod hic situlam vocamus, gravius sit acquali quantitate aquae, 

 non tamen deorsum tendit toto suo pondcre, sed eo duntaxat ponderis superpondio, 

 quo tantam cxcedit aquae quantitatcm , atque ei mo!e aequalis est , quod superpondium 

 non solet adeo magni esse momenti. " 



„ Et quoad aquam in situlae cavitate G, nulla est ratio, cur ea dcbeat onerare ma- 

 num ad E, etiauisi revera aqua tuui in situh , tum supra ipsam, integro suo pondcre- 

 deorsum tcndat, quoniam reliquum aquae LI et MK , aeque omnino fortitcr sursum 

 premit reliquura superficiei imaginariae IK, ac situla, et incumbens aqua premunt par« 

 tem H, proindeque situlae fundus aeque plane fortiter sursum premitur a pondere aquae, 

 ceteris omnibus partibus plani IK innitentis, ac is tendit deorsum vi ponderis aquae in- 

 cumbentis, quae partim cst in situla, partim supra eam, adeoque pressionibus hisce 

 sibi invicem aequiponderantibus , aqua funiculum attollens ad E, non habet, quod sub« 

 kvet araplius, quam pouderis illius auctarium, quo situla vacua excedit pondus tantae 

 quantitatis aquae, quae mole aequalis est (non dico situlae, prout est vas cavum, 

 sed) ligno et ferro, unde situla constat." 



Sic Boyleus illi objectioni occurrit, et phaenomeni explicationem , principiis suis hy« 

 drostaticis innisam, dedit. Ut autem illam etiam infringeret sententiam , qua statuitur, 

 fluida in propriis loois non gravitare, quoriiam sunt in propriis locis , aliud immcdiate 

 refert experimentura , eorum in gratiam institutura , „ qui ex imperi.tia vel praejudicio 

 ijiinus erant comparati ad rationcm hydrostaticam. " Scilicet fluida diversae naturac, 

 in se invicem immissa , eundem elfectum edere; sic pyxidem , butyro fuso impletum , 

 et grana quaedam plumbea ccntiiicntem , ut in aquam descendat, sumraa facilitaie at- 

 lolli, et huc illuc moveri posse ostendit. Atqui hoc in casu scliolasticos dicere noii 

 posse, butyrum et plumbura esse in elemcnto proprio. Itaque tuto hinc concludi 

 facilem pyxidis sustentationcm non exindc oriri _, quod corpora illa non ponderant , 



q.'iiai 



