J« 



J. R. THORBECKE 



est cum Dogmatismo, qui in systematum descriptione liabitat, sedemque tyrannidis col- 

 locavit: igitur adversario Sccpticismo , qni sibi propriam ditionem possidet nullara , in 

 hoc Dogmatismi solum transeundum est , nbi singulas Systematum partes suis rationibus 

 occupet et oppugnet. Hoc igitur modo Scepticismus systeraatis ita dicti formam , seii 

 potius imitationem, acquirere potest (i), 



Initum autem cura Dogmatismo certamen, ut hoc obiter^ notem, ec alia momcnta 

 habet, in moderaiido Scepticismo , quae postea indicabimus, et vero etiam hoc , ut 

 Scepticismus magnam apud omnes suspicionera ineat, futurum ut contrarium Dogmatis- 

 mum, i. e. negandi audaciam assumat: quod periculum Scepticus , si satis cautc semper 

 evitarit, praeclare secum agi exisiimct. Nimirum Scepticismus, qui naturl sud, quam« 

 quam Dogmatismus absit, idem rationes et ad tuendam et ad oppugnandam scientiam 

 colligere sibique opponere debuerat, jam cum Dogmatismo commissus, altera oITicii parte 

 liberatur; defendcndae enim cognitionis partes tuetur major parsDogmaticorum , qui nil fi-re 

 nisi refutandi munus Scepticis relinquunt; quae res Scepticis suspicionis invidiam infli- 

 eit, non dubitandi eos potius, quam profligandi studio duci, et periculura alfert, ne ma- 

 gis dc inimicis repellendia , quam de rationibus exaequandis cogitent. , 



Pro hac triplici, quam spectavimus, notione, varia Scepticismi genera possunt di- 

 stingui, ut alia sint pro alia aut Scepticae alTectionis, aut facultatis, aut systematis ra- 

 tione. Practerea divcrsitas argumaiti , circura quod Scepticismus vcrsatur, ti fontiunt 

 Hnde manat, diversa ejus gencra iuducunt (,2,). 



De singulis breviier vidcamus. 



Scepticisrai genera ad consummatum perfectae dubitationis exempTar, tamquam com» 



Biunem mensuram, revocandi, metlodum egregie patefecit Stdudlinus V. Cl. (3). Quip- 



pe ad hanc Sccptici status imagincm et ideam alii propius accesserunt, alii ab ea lon» 



gius abfuerunt. Igitur cum in absolutae dubitationis iastigio nulla vestigia supersint 



Dogmatismi, Sceptici fluctuationi suae alii plus, alii minus Dogmaticae affirmationis 



admiscuerunt. 



Pri- 



(!■> Vid. SiaiiJlin I. 1. p. 7, 8. Hls finibus circumscribetiJum videnir, quod tuetur Chriit. Wiiss. V. CI. 

 in Coramintat. dc Scepiicismi causis utqiie ntinira , Lii s. ttoi. p. 3. Scepticos d:sciplinae dcscripiionem re» 

 lumque ordincm singulos sibl proprium liabere , quod ffilffTij^/a appellatur: quam scntentiani ut probet , fi» 

 nota a ) infelicissime utitur loco Ciccroiiii ( Acad. L 4. extr. ) q.cni ibi dicere pronuntiat , avarnfia 

 isvitu Secrate ab Acadcmicls ( jw' Sctpttcis tion emnint diisiiniies erant ) exstructum csse. Atqui Cicere I. I. 

 «git de Academicis Veteribus, quibus nil fuit cum Scepticls eomroune: quod , si vel maxime Ifrinli.iu nige- 

 rei, consiami cieeronis usu,ubl Acadenuci et Peripaieiici con{un|:untur, iivclllgi Acadcmicos Veieres, maai' 

 fesiun Ipsi esse potuisset n loco, quem laudat , accuraiius inspecto. 



(3^ Vid. Stdudlin I, 1, p, 34. (jj 1. I. p. -,| jqq, 



