RESPONSIO Au QUAESTIONEM PHILOSO PHIC AM, 13 



dein paiilo jam irstnictior, tandem ab omni pane munitus perfectusque sit. Igitur 

 alia argiinientorum copia et ifficacia sensus impugnare potuerunt Ehatici et Megarici ^ 

 alia t^yrrho et Timon, alia Arccstlas et Canieades , alia Sex/us. Eadem ratio in reli- 

 quis pliilosophiae partibus obtigit. Nec potuit ab Eleaticis aut Megaricis , vel etiatn 

 a Pyrrhoiie et discipulis, si vel voluissent, perfecta, sibique constans--, et omni modo 

 instructa atqne universalis dLibitanrii disciplina exspectari: quaeque intra unius aetatis 

 spatium absolvi non potuere, relinquenda erant sequentium aetatum studio. 



Tertius immutatae Scepticismi formae fons latet in opposito Dogmatismo. Quod 

 bifariam pottst intelligi. Enimvero sua natura Scepticismus omni omnino Dogmatismo, 

 tauiquam Dogniatismo contrarius est: qua ratione universa Dosjmaiismi conditio formam 

 Scepticismi temperat. Verum saepius Scepticismus unum habuit p culiare Dogmaticae 

 philosophiae genus in adver^a acie sibi oppositura, quod postquam casu aut alia qua» 

 daiD causa factum erat, tum efFecit, ut cum una hac familia Scepticismo maxime rea 

 esset. Virum taro in hac paniculari , quam in illa universa pugna, definitur Scepti- 

 cismi facii.s ex Dogmatismi, quocura digladiatur, ratione. Nimirura Scepticismo eo 

 collimandum est, ut profiiget Dogmatismuin , quod in alia adversariorura armatura ali- 

 ter institutndum est. Porro Scepiicismus irapriuiis aucupatur vitia. Dogmatismi, qui- 

 b ;s adversarium premat et msectetur: quod pugnandi genus pro aliter ordinata hostium 

 ac . niutatur, Sed Scepticisnio, reliquas disciplinas tollenti, videndum est , ne ipse 

 prius a ceteris toUatur: igitur adversus Dogmatismura , txistentiam suam oppugnan- 

 t 111, securitas sua stabilienda ac munienda est. Quo fit, ut in perfectiori Dogmatis- 

 mo, ^cepiicismus etiam perfectior esse cogatur, et ad istara formam redigatur, quae 

 Dogmaticorum impctus retundat. Ita variis modis Dogmatismus ^icepticisrai formas 

 fataque gubemat ac dirigit: ut roajores fere semper partes fuerint Dograatismi in re« 

 gendo Scepticisuio, quam S epticismi in illo coercendo. Etcnira hic sine illo subsiste- 

 le pottst, eontrarium non potest. 



Quarta denique causa, quae insigni moroento valet ad Sccpticismi formam conden- 

 dam , ab ingtnio proficiscitur aucroris. Igitur primum magnara tjus rei vim habet 

 Sceptici insiitutio, et cum magistris conjunctio. Dein alia doctrinae ejiis est forma , 

 prouti ad Dogmaiicum aliqiiol systema sententia sua mag's minusve vergat et inclinet; 

 pro vcriiatis ejus amort magis mini sve ardtnti j pro sensu roorali acriore aut hebetio- 

 ri; pro acuminis tt etadiiionis diversitate, et iniprimis etiam pro eIoquen"iae ubertate 

 et copia. 



His igitur caii?arum tcrminis multiplex formarum in Scepticismo divcrsitas, tamqiratB 

 rcfiionibus suis, cominetur. 



B 3 CA. 



