I 



RESPONSIO AD QUAESTIONEM PHILOSOPHIC AM. li, 



*st ignis, ex qiio tamquam elemento et vi primaria hi efFectus rascantur ( i ). Hinc 

 etiam intelligitur, quo modo potuerit Acnesidemus (2) statuere, Scepticismutn ad //«- 

 racltti philosophiara tramiiem esse ac viam; qucmiam ab iisdem initiis profecti et Scep- 

 tici et HLTacIitei, illi diccbant circa easdem res contraria apparere, quae hi arbitraban- 

 tur essi: voluit nimirum Acngsidemus ipsum Heraclitum imitari, cui per Scepticismum 

 iter fuerat ad systema suum dogmatictim (3). 



Ix eadem hujus xa» Cpxivo/iimv anomaliae observatione Democritus (4) dogmatice 

 eflecit, rullam ex hisce contrariis proprietatibus , quae nos sensibus animadvertere 

 nobis vidimur, rebus inesse: nihil enim esse, nisi atomos et inane (5). Revoca- 

 bat autem Democritus oranem scientiam ad mundum materialem , ita ut ejus sentun» 

 tia stntire et cogitare fere idem sit, et omnes nociones sint quasi visa et audita in ani- 

 mo, rtb Elcaticis autcm instituta sensuum eversio eam vim habuit , ut «xperientiam 

 quidem universe incertam esse diceret ac fallacem, sed tactu reliqiiis sensibus antepo* 

 sito, atomorum cogitationem sive potius simulacra iu animum illabentia, certam et sta« 

 bilem scicntiam afFerre statueret (6). 



Ita ejus principii , quod postea positum fuit in arce Scepticisrai, Varius jara in an* 

 tiquissima philosophia fuit usus: verum in quibus hoc principium abiit in btUura ad- 

 versus Empirismum , eae praecipue disciplinae semina Iwbent et originem Scepticismi. 

 Cujus adversus Empirismum belli capita fuere ac principes EUatici et Megarici. Quas 

 enim Empiricorum inimicitias susceperant Eteatici , eas acriter persecuti sunt et conti- 

 n\izmnt Megarici , qui ex Socraticis disputationibus unice Dialecticam arripuerant (7). 



Con» 



fl) Cetemm videtur sentcntia omnia continuo Buere et labi, non tantum ex observatione rerum sensibl- 

 lium , scd praecipuc inde ciiam ducta esse, quod lUrottitiis corifuso, communi veterum philosophorum errore , 

 f^ tiycti logico et n'et2[ibysico, perpetuam notionum et cogitationum nostrarum mutatlonem ad res Ipsas 

 transfcrret. Conf. Siiiudiin , \. 1. p. 189, ii^o. -Degeratnli) , 1. 1. Th. II. Kap. II. p. 34. 

 (2y \id. Sextui , P. H. 1. S. 210 Cf Kr:,g, I. I. j. 1$^. 



Cs) De lleracliti philosophia cf. faliric ad Sexti I. 1. not. 0. (4) Vid. S^.vtm , h I. §, !t4. 



(5) Vid. Sexius, l |. 5. jij.ai^. et quae alia II. Liudavit Falric. ad h. 1. not. A. et ad L. Vlil. adir. 

 Math. 5. fi. not. N. conf. Tennem. r.ruodr, j. Ic«. et 11. ibi citt. Krtig , %. 53. et U. II. 

 (6, Conf. SiStillin , |. | p. 1 5 seqq. 



C7) Conf. Trnntvianri , ■ rundr. %. q8. J. lal, 121. Quara arcte veterum etiain senteniia sibi cognatae fue- 

 fint F.Jeacicnrum et Megancoruni disci|>linae, optime perspici potest ex loco qiiodam Ciceionis, ubi urrusque 

 cxjnfuiidt; /^cad. II 42. „ videj — quani non mulium dissenscrint a Plaione ajcgarici , quoi-"'" '"'t nobilis 

 „ disci lina cuius, ut str inuiri vidco princeps Xtnoplinnes ; deinde eum secuti Pf—tnides et Zciiii, Itaque 

 „ ab hs £.eaiiei Ph.losoph nominibamur. Posi En,li,:es , Socaii' ---'pulus, Meg.areus • a quo iidem illl 

 „ 1^'eariti dicii, qui id boBum jolum <■<" Ji..'.»"' . quod esist unum et siraile ct iiem sauiper. Hi 'juo* 

 „ quc iiiuiia a Flatone.t 



C 3 



