RESPONSiO AD QUAESTIONEM PHILOSOPHICAM, q^ 



Hacc in bello adversus EmpirJsmum scmina fuerunt et primordia Scepticismi: veruia 

 his non oinnis Scepticismi praeparatio ante Pyrrhonem coercetur. 



Piiilosophorum de liumanae cognitionis principiis conflictus et caijsae politicae ( i ) 

 genuere jophistas , qui artera condiderunt de omni re in utramque partem disputandi, 

 et omne verum ac certura dialectices artificiis et conclusiunculis tentandi. Igitur perfe* 

 cerunt Dialecticam , eamque argutiarura et captiosarum interrogatiuncularum toagna copia 

 instruxerunt et compleverunt. Unde quanta praesidia Scepticismo accesserint , is opti» 

 ■me perspiciet, qui Sexti adversus Dogmaticos certandi rationem noverit (2). Praeterea, 

 commoverunt Sophistarura disputatiunculae, omnisque firmi ac certi contemtus et labe- 

 factatio philosopiios , ut niajori Dogmatismo suam dignitatera tuerentur, ex quo debuit 

 philosophia ad antiquas contentiones relabi, et Scepticisrai fastigium magis magisque 

 praepavare. Omniura autem inter Philosophos dissensionUm origo et arx hucusque fuerat 

 in rerum naturaliL^m studio, qxiarura obscuritas ad confessionem ignorationis jam adduxerat 

 Democritum , /liiaxagoram , Empedoclem , omnes pene veteres , qui nihil cognosci , nihil 

 percipi, nihil sciri posse dixerunt; angustos sensus , irabecillos aniraos , et ut Democri- 

 tus, in profundo veritatem esse deniersam (3). 



Eadem obscuritas ad eandera ignorationis confessionetn addaxit Socratem (4); etcum 

 priorum ■jrep^ tuv 0u7ikuv philosophorum sententias eludendas censeat, atque irridendas, 

 „ liber," ait Cicero (5), ,, a tali irrisione ipse Socrates , qui nihil istorum sciri pu» 

 „ tat posse. " Nimirum mirabile ipsi videbatur , non jam ex eo ipsis , qui vitae ta- 

 bernaculum in ra? (pusiKcTi cxplorandis ponendum censercnt, perspicuura csse has diyi' 

 tias res, tx Ixi/iivi» ( 6 ) ab horainibus investigarl non posse, quod illi etiam , qui plu- 

 rimum de his disputationes jactarent, non inter se consentirent , sed eadem inter eos 

 csset quae furiosorum ratio; cura alii unum esse omnia, alii infinitam muliitudinem, 

 cmnia semper raoveri alii, alii nihil unquam moveri, alii omnia fieri et interire , alii 

 nihil unquara aut fieri aut interire opinarentur. Atque haec de iis, qui talia tracta- 

 bant , proferebat, ipse autera semper de hu?nanis , Toli duOpuTreloi? (7), disserebat ( 8). 

 Igitur cum ab antiquis philosophis usque ad Socraten numeri motusque tractarentur, 

 et unde omnia oriremur, quove reciderent; studioseque ab his siderum magnitudines, 



in- 



CO ^'W- SiSailin I. L p. jiS. sqq. C») Conf. Bulile I. supra laud. p. 244. sqq. 



13) Cic. Acad. I. ij. ( O Cic. I. I. (5) Acad. IV, 39- 



(6j Quo sensii IniclJexerlt Socratt!, explicavit V. CI. Schriiier in disput. supet Socratis sententii de Pliys, 

 4isci|>liQae ttudia, in commcni. III. Cla^sls Insiituti Ref. Gclg. p, 170 sqq. 



(7) QuacoaiB sint rh avipuTiia , quae unice ad se pertinere Stcraiis exisiimabat, tilanum fecit SchriJir 

 V, CI. i. 1. (8J Xenoj^h. Mrraorab. I. i. S- "• ^ll- 



