HESPONSIO AD QUAESTIONEM PKILOSOPHICAM. 27 



yotyhv Se £x«stjs oiTti hdfii^iv , sTriKfjipafnmi h fih'^ tou S5a« {71'«/ , kx) fiii S^Aa , &7$x' 

 Ki:g fifv iypxipxTO, xxiroi; Ss «iTtav TTgpi^xf Tijg /Kfr' avTiv a-rAir.-as Te ciu.x xx) If.fx^? ruv 

 SeyiiXTav ( 1 )• ita Platonicoriim scriptorura ratio gignere potuit Scepticos, Arcesi- 

 lam, Carneadem , Philonem, qui Socratis et Platonis exemplo ad causaui suam tuen- 

 dam et defcndendam usi, in ipsis horiim virorum vestigiis se insistere aut putabant, 

 aut certe prae se ferebant. Praeterea collocavit Plato omnem scientiam in intellectu et 

 rebus intelligibilibus, experientiam dixit neque veras et stabiles notiones praebere , nec 

 adoo veri quicquara continere: in qua doctrina constituenda saepius illam argumentatio« 

 nis debilitatem usurpavit, ut magna sit ex illo veritatis fastigio ad Scepticismum rela- 

 benJi opportunitas , de qua postea dicetur, Dein sensibus nimio contemtu neglectis, 

 escitavit Aristotckm , qui rationis auctoritate iniquius depressa , sensuum patrociuium 

 magno studio susciperet. Attamen rationalisrao suo egregia jam Plato Scepticismo arma 

 iDinisiraverat ad sensuum fidem profiigandam ( a ^. 



Hinc venium est ad Aristotekm , qui qua fuerit disserendi ratione usus in sententia 

 sua ad vulgus aperienda, dijudicare verosimiliter non amplius possumus, nec eam cum 

 Platonicis dialogis comparare, cum ex Aristotclis libris, ut videtur, non nisi esoterici 

 ad nostram sint aetatem servati , ex Platonicis scriptis ipsa iiaec esoterica perierinc 

 omnia Cs)- At vero illud scimus et tenemus, Aristotekm in omnem se immersisse 

 Dogmatismura , et ut Empiricum philosophum , in experieniia apicem et praesidium po» 

 suisse omnis cognitionis humanae. Ex quo materiem argumentaque suppeditavit pro' 

 fligandi rationalismi, et sensus unicos esse scientiae fontes defendens , nimis deditus 

 Empirismo, Sccpiicismutn od sc oppugnandum elicuit et armavit. Dein omni studio 

 Dogmatismum amplcxus, saepenumero plus demonstrare vult, quain demonstrari potest^ 

 quod siraulac animadvertit, debilitatem siiam obscuritate quadam involvere et tegere co- 

 natur. Unde dici non potest , quam egregie proliciat Scepticismus (4). Denique Aristo- 



te« 



Ji) Kumtniui vs(1 T?? tSv 'Ai«i(5t(,««Vxww Tpo? Vl\&rma SixTT^ircat , L. Ij apnd Emeb, P. E. 

 XIV. 5. p. 7i8, C, D. Conf. omnino Auguuin, de C. D. VlIL 4. Cic, Acad. I. 4. et auctt. landd. a Darisi» 

 p. 23. noc. !■ 



(a) Piato opponltur Ariitoitli , qaatenus ille notionum purarurn, i. e. ab cmni experiertiae concretione 

 libcraram , fontem esse dixit rationcm , quera nulla comitetur experientia; hic vero omncs ist:is notiones ab 

 cxpericniia derivavit f Noilrgismiii, Empiriimai). Raiione autem ohjecti notionum nostraruiB. quatenus Plato 

 'Omnem vericatem in racione potuic , In sensuum ralnistcrio quidquam esse veri negans, opponitnr Epitvrt, 

 ■^liitlliciualitmui , SiHsuiiliimas ). Vid. Katit, Criiik der Rein. Vern. P. 11. Cap. IV. p. 649,650, <dic. 6t«e~ 

 1818. (3) Vid. JCrug, Gescli, dcr Piiil. ali. Zeit. §. 75. noc. b. §. 83. not, t. 



(4; C»nf. SlMlin 1. L p. 264, a65, 



D a 



