PvESP0NS,lO AD QUAESTIONEM PHILOSOpIIICAM. %$ 



-en oiiiv $i$<tm th 'tia/tix^^^/iv , oSti 5;' »Mii7tai; ' uhh' cirf ft^n iia voieiui ' hl oira 

 rci/i Xl-^;\:uvhug , cure Toiti «AAai/? et^hxi Thv i" ToJg ovtiv xh^iStixv' uK>.k roi; fiii/ kxt «A- 

 hiiv a,'if£jiv 0.hoi!-cCpouvTai , txyvoeiv ti t«AA« j k») iauToui liixTnv KXTxTfl^civ k«1 ^xzav^.» 

 •wvvfxii^iv kviuii' K»\ auTe $£,TcDr« ijfvativ^ en oiihi a^Tfii. tuv lo^ivrwv tii x;iir«^;j-^iit 

 i>.ij>.uUvxi i xxrelf.iiirToti' o 'hiKXTX Xlup^uv» ifiKoifo^iliv rx re kKKx silxiiisvel, Kx) a-6!pii; 

 4tti Toi i^xliffTli fiSA»! , Sti cuiev «iiTV fiepzhii; Kmeih^irrxi ^ » %i kx) eldeiti', ou^ev IjCx/.Kiv 

 «Wi-fii/ rj xxrafxsei, ^ r^ »zo0jiffe{ ysvvaioi ift). cuyKxTXTiie<tixi ( I )• In eodem libro 

 Scepticam rationem detinivit (a) hac scriptione: Uriv cZv o Uup^uveio? ><.oyo; , fivtji^-i 

 ■«5 rav cpxivoficevuv , jj tHv cttxo^ouv voountvav , kx6' ijv irxvTX Ttcitt ffU(ilz»>iMTXi , k») uuy 

 iffiv6(^evXi 7To>.i.>!v a.vu^i>.£ti:,v xxl rxp»x''if I;t3vr« fip/i7jefT«!( :( 3 )• Opus Libro I. auspi- 

 ■catus est auctor a discrepantia Pyrrheriiorum et Academicorum demonstranda (4); 

 ■qnam quaestionem ea potissimum de re videtur in operis limine tractasse, ne confun- 

 deretur ipsius ratio cum Academicorum philosophia, cujus ultimum statortm ipse ex- 

 ceperat. Scilicet a Timoiic Dogmaticos oppugnandi munus velut trajislatum est in Ar- 

 cenlam , a quo recentior Acadcmia in aciem deducta est. Quae omne illud pugnandi of- 

 ■ficium ita iu se suscapit, ut niliil Pyrrhoniis rclinqueretur. Etenim ad omnis discipli- 

 ^rae institutionem requiri videtur congrua quaedam et opportuna philosopliiae condicio. 

 Cujus generis opportunitas Pyrrhoniis defuit, vigente Acadeniicorum dubitatione. Nul. 

 la enim ratio fuit, quac Pyrrhonismi instaurationem excitaret et adiuvaret, cum Dog- 

 aiaticoium vires ad Acaderaicorum impetus frangeudos vix sufHcerent. Et Academit 

 ipsa receptum munus tam praeclare occupavit et tuita est, ut Pyrrhoniis omnis fere 

 certaminis locus praereptus esse videretur. Igitur mirirm non est Arcesilae et Carnea' 

 ■dii divinam eloquentiam illos in tenebris dubitatores, qui in Timonis disciplinam suc- 

 ■cessisse perhibentar, penitus obscurasse. Reversa autem Academia ad Dogmatismum , 

 series quaedam Scepticorum relicram possessionem invasit. Igitur Aenesidemus , Carnca- 

 •dis et Philonis impriaiis a Scepticis difFerentiatn docuit Libro I. 



- '£v 3i T^ Ituripif taira liipii; tjlti apxiiievoi iTre^ievxt tc5 (5) iv xeipxKaliii ('iptiiievtfi y 

 Mrep) re ec?.ii6uv k») xIti&v hxKaf^fixvei , kx) ■jtxSSv., kx) Kivt^jeec^ , yevee-tui ri kx) <phpS{ * 

 nx) Tuv rouToii evccvriuv , icxtx TravTav aurZv ro axopcv Kx) ixarx>.ijirT!iv itukvoIi; , ai; oHerait 

 ^TTiXcyKriicU u^deiKvui (6). Ad hunc librum pertinerevidetiir, quod de tollendo vero 

 Tx Aetiesiclemo aiTert Sextus adv. Math. VIII. §. 40. de ortu et generatione , IX. 



C») nMlin, 1. I. p. 5^9. V, 2«. sqq. f2) Teste Dhgsne , IX. s. 78. 



<3) Conf. Sruclier , Htsi. Pbiles. P. II. L. II. c. 14. S. 9- P- I32»- 

 "(4) Piieiiiii, I. 1. p. jSo. V. I. sqq. ' Cs) Sic enim kgenduni est pro Tfc» 



<•<;) Phitliiii, I. L I. 37, sqq, p, «81. T. I. Sqq. 



E a 



