^J 



tl. 



T H O Px. B E C K E 



:,! 



i»/Ui*>J/4«Tfl; ( I ), sivc sitnpliciier r« Tripl/^ux^ii (-)» '"* ''ixtpiKu iiKciiv^iiXTa Cs)* 

 Qiiae vero Sex^um conditorera habet Seepticismi vis et auctoritas, perfectaea e-t con» 

 sjju.irata, ea jatn suis liiieanientis describeuda est. 



Sceptica metliodus a ceteris pliilosaphiae rationibus eo maxime difTert, quod in his 

 nemo dubitare solet, utrum existere possint; in Scepticismo oppugnanJo principium 

 fere ducitur ab asscrtione, Scepticismum , siraul ac Dogmaticos convellere coepit, prius 

 se ipsu-m , quam ullum aliud philosophiae genus coiificer«. Nimirum unice occupatus 

 «sr in Dogmatismi placitis refutandis; atqui nemo de iis, quae non comprehendit , vel 

 yerbum dicere ^jossii:, igitur coniprehendic Scepticus adversariorura decrcta; quae con« 

 clusio Scepticismum tollic (4). Ita cogitur Scepticisuras initium sumere a sua exir. 

 stcntia stabiiicnda (5). Quae res iitilissimam sibi conjunctam habet notiouis compre' 

 hctiderc , sive KXTaXatifixviiv , distinctionem. Comprehcndcre , detinitione Stoicorum, 

 notat int^Iljgere, posita ejus rei , de qua quaetitur, existeutia: aiit sensu communi , 

 vim habct simpliciter incelligaidi , nuUa de rei existentia afiirmatione adhibita (6). 

 Posteriori notione Scepticismus se tutatur. Etenim potest Scepticus simplicitcr iiitcl* 

 lectu percipere, absque co quod rerura percepiarum existentiam iuducat; eodera modo, 

 qiio sensibus obversantia animadvertit , nihil de eorum exisientia affirmans (^). Sin 

 sutem Dogmatici priorcm vocis comprehauhre notionem urgent, sibi ipsi exitiura aSe« 

 ruat. SciLicct profiteniur se ad rcrum comprehcnsionem non nisi ab inquirendo per- 

 ■venisse; cujus inquisiiionis documeuta sunt argumeuta, quac pro rerum cxistentia col- 

 ligunt; atqiii hoc maxiraum est Sccptices firmaraentum atquc praesidiura, inquisitionem 

 esse ante comprehcngionem (8). Attamen videtur Scepticismus, simul ac de Dogma» 

 ticorura 'placitis quid pronuntiat, statim se ipse evertere. Quidquid enim enunciat, 

 protinus anTnmatiouem prodit. Igitur monendum est, omnem Sceptici orationem a 

 Communi asseverandi sensu abcsse (9 ). Dogma non poiiir Scepticus, i. e. assensum 



co- 



<I) Adv. MkIi. \n. f. 55- ct FalrU. in rot. E. (2) Adv. Mitli. X. 82. 



(3)/^clv. Maih. VII. J. 202. et Fnbuc, m 'noia M. Qiiod auiem coiiimune est fere omnilius tiis scriptls 

 iTOjttm^tirwv nomen, i^roprium est vcrbum de disi'U'ationutn a inagistris kabitarura commentariis. \'id. Lum 

 «.•1». in Ilcrmctim. c. 2. p. 7^1. ed. Uliiont. Vol. IV. et ad Ii. I. Uud. a Gcixcn, Ciceronis filii epist. »i 

 /"/»iB. XVI. 21, extr. Propria v.rbl vis inieliigitur ex Arriaiii epist. (d L. Gcllium , %. a. aste Oissert. Eplctet. 

 ta Eficiet Pfiiios. IloauDi. Schwiglaus. , T. I. p.<;. Commciiarlts Latini dictint. Vid. Cic, Tuic. Quaest. III. 21. 



(4) Vid. Dhg. iX. s. 102. (.5) Vid. Sextui P. H. ]I. j. I — 4. 



^6) Quad «sc VOii* MTJiUi QScxi, P, U. II, {, 4, lo.). Eandera disiinctlonem facic Ibid. §. 22, if, Jt, 

 «ar. Mlih. VU. $. 283. 



C7 , Vid. Xixtui p, II. I. I. S. 4, sqq. (8) Vid..Sf.r/t!. 1. I. $. 6*ilo. , ■ ... 



^yj tUiiiaiinc Sccpticus Cilus, I. a StSiiJlini, laud. in op. Cit. T. IL p. 2j. „ Je vois," ioqiiit, ,. le» 



>• Plu- 



