^a J. R. THORBECKE 



plios, Scepticum illum vocasse sui persimilem, qui perinde ut ipsi, veritatem, menda^ 

 cium ac verisimilitudinem omnem tolleret. Opinatur igitiir Numemus Ci), Arccsilam^ 

 qiicm Pyrrhonium Pyrriionii jure dixissent, observantia amatoris sui Craiitoris, Acade« 

 micum adhuc se vocari passum esse: atque ita, qui Pyrrhonius, cxcepto nomine, totus 

 esset, eum Academici praeter nomen nihil habuisse. Sed non committendum est, ut 

 Pythagoricum, caeco Dogmatismi amore abreptum , nec intelligentem satis Pla:u/!is ju» 

 dicem , temere incauteque sequamnr. Igitur accuratius de Arcesilac philosophii videamus. 



Piinnim Cicero tuetur Arcesilam servasse aut potius revocasse /o/-ot«m phvlosophiae 

 sive disputationis Socraticae. 



„ Socratcs ( 2 ) percunctando atque interrogando elicere solcbat eoriim opiniones qui- 

 „ buscura disscrebar, ut ad hjec, quae hi respondissent , siquid videre-ur, diceret : qui 

 „ mos cum a posrerioribus non essct retentus , Arcesilas eum revocavit; instituitque, 

 „ ut ii, qui se audire vellent, non de se quaercrent, sed ipsi dicerent quiJ sentirentj 

 „ quod cum dixissent, ille contra : sed qui audiebant, quoad poterant, dtfcndcbint 

 „ sententiam suam. Apud ceteros autem philosophos, qui quaesivit aliquid, tacet; 

 „ quod quidem jam fit etiam in Acaderaia." Igitur Arcesilas (3) primus instituit, 

 (quamqiiam id fuit Socrati.-um maxime ) non quid ipse sentiret, ostendere, scd contra 

 id, quod quisque se sentire dixisset , disputare (4). 



Dein „ Arccsilas primiim, qui Pohmoiiem audiverat, ex variis /'toowV libris sermo» 

 „ nibusque Socratis hoc maxime arripuit , nihil esse certi, quod aut scnsibus aut ani- 

 „ mo percipi possit; quem fcrunt exiraio quodam usum lepore dicendi aspernatum esse 

 ^ omne animi sensusque judicium (5)." „ Cum Zenone autem, ut accepimus, Arce. 

 „ iilas sibi omne certamen instituit, iion pertinacia aut studio vicendi, ut milii quidem 

 „ videtur: sed earum rerum obscuritate, quae ad confessionem ignorationis adduxerant 

 y,Socratcm, et vcluti amantes Socratem^ Democritum , Anaxngoram, Empedoclcm^ 

 „ omnes pene veteres, qui nihil cognosci, nihil percipi, nihil sc ri pobse dixerunt.' 

 „ Itaque Arccsilas negabat esse quicquam, quod sciri posset: ne illud quidem ipsum , 

 „ quod Socrates sibi reliquisset. Sic omnia latere ccnsebat in occulto, neque esse 

 „ quicquam, quod cerni aut intelligi possit; quibus de causis ni.iil oportcre , ne- 

 „ que profiteri, neque afBrmare qucmquam, ncque assensione approbare : colubere- 

 „ quc semper et ab omni lapsu continere tcmeritatem: quae tum esset insignis, cum auc 

 „ faisa aut incognita res approbaretur; neque hoc quicquam esse lurpius, quam co- 



(1 , I. I. B. (s) i)» Tittib, IL '1. fS) Di Orat. III. l8. 



(4; Conf. ^'tJ, I. la. Coe. (5) Dt Orai, U,. 18. 



