54 J. R. T II O R B E ,C K E 



subjicienda est, una rerum , ut apparent, altera ut revera sunt. Omne vero omnis ve- 

 ritatis certaeque cognitionis praesidium in intellectu posuit, et rebus intelligibilibus (i): 

 sensus putavit nec fidos et imbeciUos, resque sub sensus cadcntes fliixas etmutabiles: 

 unde nulla orirctur, sive vera, sive stabilis scientia; quibus ccnseqr.ens est, colligente 

 Socratc (2) nihil sciri et in utramque partem de omnibus posse aHirmari. 



Hac autem doctrina innutritum et informatum Arcesilam advertere debuit Platonicae 

 philosophiae per Zctionem condiscipulum subversio. Auspicatus est Zeno hanc ever- 

 sionem a nobilitata sua definitione, verura visura dicens impressum eifictumque ex eo, 

 unde esset, quale esse non posset ex eo, unde non esset (3). Hanc igitur defini- 

 tionem primo loco omnibus telis atque machinis petendam esse et obsidendam censuit 

 Arcailas , deque ea oinnis est ei, et fere una cura Zeiiorie contcntio (4). Quae eadeiu 

 postea caput fuit et arx disputationis reliquorum etiam Acadcmicorum. 



Nimirum hac definitione Zeno sensuum auctoritatem ita tuebatur et concludebat, ut 

 nisi ea profligata, omnis Platonis de notioniun fontibus ac veritate, de scientia, de 

 ideis adeo sententia concideret, atque ita caput et munimentum Platonicae doctrinae la» 

 befactaretur. Quod imminens periculum coegit Arcesilam omnibus copiis et viribus 

 novara definitionera arcere; quibus consequens erat, ut tolleret judicimn incoguiti et 

 cogniti, nihilque posse comprehendi statueret. 



Ita Academia a sua sententia defendenda aversa, et ad alienam sententiam oppugnan* 

 dam conversa est : quae paulatim oppugnatio elTecit, ut rixis disputationique indulgens, 

 longius discederet ab illa conditoris sententia , cujus ipsius tuendae gratia primitus 

 omnes istae lites et contentiones susceptae crant. Scd ad Arcesilam revertamur. 



Assensus retinendl et de omni quacunque re dubitandi causam Arcesilae extitisse 

 eam Augustinus putat, quod Zenonem videret eum, cui sacrosancta Blatonis decreta 



et 



(l>Ci«. Acad. I. 3. lie AcJderaids vcteribiis: „ sensas omnes hebetes et ttrdos esse «rbitrabamur, nec 



pcrcipere ullo niodo res eas, quae subicctae sensibiis riJerentur; quae essent aut Ita parvae ui sub scn- 

 „ sum cadere non possent; aut ita mobiles et concitatac, ut nihil umquam unura csset consians; ne iJcin 

 ,, quidem, quia continentcr laberentur et fluerent omiiia. Itaquc hanc omncin partein rerum oplnauikra apiiel- 

 ,, labant: scientiam auteni nusquiiB essc censeliaut, nisi in animi notionibus atque rationibus." Vidd. auttt» 

 liudd, a Davhic not. ii. p. 35' 



{ 2 ) In Theaetet. p. 183. A. conf. Borg-r V. Cl. I. I. Scct. II, J. 3. p. 85. not. ». et «uct. ibi I. I. 



C3) CiV. Acad. II. 6. fin. c. 24, 35. Dhg. VII. s. 50. et cx co Snidai in v. (pavnevix xxi (pxvT T. III. 

 p. S'9. ■^H""'»- contra Acad. II. c. 5. §. 11. p. soo. A. III. c. 9. J. i3. p. 21». A. Stxiut p. H. II. j. 4. 

 adv. Maih, VII. ;. 248, 412, 42$. 



(4) Vid. Niimin. apud «'.«4. XIV. c, 6. p. 733, A. B, Acad. II. »4. fin. .dngu:'!". contfa Acad. II. c 5. 

 {. 11. p. 200. A. c. (1. J. n. 



