RESPONSIO AD QUAESTIONEM PHILOSOPHICAM. 55 



et fere tnysteria committi prodique non possent: igitur Arcesilam suam et Academiae 

 sententiam oceultasse, et quasi auriim inveniendura posteris reliquisse ( i ) quod tamen 

 Augniftnus fecit, ut ipsc dixit, suspiciosius quam certius aut verius (2). Numc 

 nius (3) auctor est Dioclem Cnidium censuisse, raetu Tlieodoreorum ac Bioriis sophi- 

 stae, Arcesilam se liac retinendae assensionis consuetudine circumvallasse. Erant nimi- 

 rum Tlieodorei et Bion philosophis infesti , et nullam non eos coarguendi occasionem 

 arripiebant: igitur Arccsilam sibi, ne quid ab iis molestiae pateretur, cavisse, ut nec 

 certi quicquam statueret, illumque, ut sepiami efFuso atramento, ita se, objecta hac 

 assensionis retentione, texisse ac tuitum esse. Verura audiendum Dioclem non esse ar- 

 bitratur Numetiius : et recte Baylius quoque ejus auctoritatem refut.it ( 4 ). Laciari' 

 f''^^ Cs) ^liud rursus initiuni cohibendae assensionis Arcesilae tribuit. Ciccro (6) 

 ait Academicis morem fuisse occultandi sententiam suam, nec eam cuiqiiam, nisi qui 

 secum ad senectutem usque vixisset, aperire consuesse. Quo pertinet quod tradit Sex' 

 tus (7), Arcestlam cum in familiaribus periculum faceret suis dubitationibus, an na- 

 turam aptam ad percipicnda Piatonis dogmaia haberent , existimatum fuisse Aporeticum 

 iive dubitatorem: at cum familiaribiis suis, qui acri ingenio praediti essent, Piatonts 

 doctrinam communicasse. At vero uon consentiunt hae Augustitii , Dioclis, et 3extf 

 Empirici sive opiniones sive traditiones cum Arcesilae ratione et philosophiae in tem- 

 poribus statu: nos vidimus tegendae sententiae Arcesilae non aliam fuisse caussam 

 quam quod ex Socratis disputationibus et Platonis libris primus apprehenderat nihil 

 esse eerti, quodque ad abscondendam opinionem omnemque cognitionem et Stoicos op. 

 pugnandos, eum quasi cogebat et prcvocabat Citieus Zeno (8). Igitur Cicero Arce. 

 »ilam ab illa labe, quasi obtrectandi stiuiio cum Zetione contenderit (9), recte pur^^an. 

 dum censuit (10), quamvis non omnis aeraulatio ab isto certamine abfuisse exstiraan- 

 da est (11 ). 

 Cicero Arcesilae et Zenotiis discidium eleganter ingenioseque exponit: „ Arcesilam" 



ia» 



(O Comr» Acsd. III. c. ir. %. 38. T. I. p. «5. B. C. -Epist. I. T. II. p. i, a. Episi C.WII. c. 3 «1-5. 

 r. 554. B. C. S. 2C. p. 855. B. C. AvzuuM rationoni tradcndo sequitur Mdobrand. ad i)<Vf. IV s 'ss' ao &. 



(j) Eiict. I, T. II. p. 3. B. (3) Apud Eustb. J. 1. p, 75,. B, c. 



(4) DUthn V ^trtnila, not. E. (5) 0. Z. III. c. 4. no 9. sqq, 



(6) Iii fragm. serrato ab /tvgunins contra Acad. III. c. ao. $. 48. p; 220. E. 



(7} P. H. I $ aj4. ti) CoDf. judicium de hac controversia infr». 



U. Acad. II. s. p. 71. ed. Davis. c. 6. init. p. 74. Piutard,. de comniun. not. ad^. Stoicos c . „.„... 

 »• t-"""'- D- '■ "'■ c. t. no 7. (,o) Acad. I. 12. 11. =4. * "' '**^' 



<li> Cew, Num>nn, apud £o(»*. I. I. j. 5. p. 7^9. c. g^ji, „, ,. ArcH^, not, E, 



