56 J. R. T H O R C E C K E 



iiiqiiit (i) „ iipn obtrectandi caiisa cum Zctione pugnavJsse , sed verum invenire 

 „ voluisse, sic intelligitur. Nemo umquam superiorum non modo expresserat, sed ne 

 „ dixerat quidem, posse hominem nihil opinari : nec solum posse, sed ita nccesse 

 „ esse sapienti. Visa cst Arcesilae cum vera sententia , tum houesta et digna sa- 

 „ picnte. Qiiaesivit de Zenone fortasse quid futurum esset , si nec percipere quic- 

 „ quam posset sapiens, nec opinari sapientis esset. Ille, credo, nihil opinaturum ; 

 „ qiioniain csset, quod percipi posset. Quid ergo esset id? Visum credo. Quale 

 „ igitur visum? Tum illum ita definivisse; ex eo, quod esset , sicut esset , impressum 

 „ et signatum et efctum. Post requisitum, etiamne si ejusmodi esset visum verum, 

 „ quale vel falsum. Hic Zerionem vidisse acute, nullum esse visum , quod percipi pos- 

 „ set, si id tale csset ab eo , quod est, ut ejusmodi ab eo, quod non est, posset es- 

 „ se. Rccte consensit Arcesilas: ad definitionem additum : neque enim falsum percipi 

 „ posse, neque verum , si esset tale verum, quale vel falsum. Incubuit autem in eas 

 „ disputationes, ut doceret, nullum tale esse tvisum a vero, ut non ejusmodi etiam 

 „ a falso possit esse. Haec est una contentio , quae adhuc permanserit ( i )." „ 11- 

 „ lud certe, opinatione et perceptione sublata, sequitur omnium assensionum retentio; 

 „ ut si ostendero, nihil posse percipi, tu concedas, numquam assensurum esse (3)." 

 Quac idem Cicero (4) hac conclusione comprehendit : „ si ulli rei sapiens assentie- 

 „ tur unquam, aliquando etiara opinabitur: numquam autem opinabitur: nulli igitur 

 „ rei assentietur." Hanc autera conclusionem Arcesilas, auctore Cicerone (5), proba- 

 bat ac stabiliebat: „ connrmabat enim (6) ct primum et sccundum :" quo facto ne. 

 cesse erat toti conclusioni suam constare v^ritatem. Quomodo autem primura et secun- 

 dum Arcesilns confirmarit, dixit Sextus adv. Math. VII. §. 150 — 158, quo loco omnis 

 Arcesilae disputatio concluditur. Primum igitur defendebat argiimentis, quae continen- 

 tur §. 154, 155, 156, 157: secunJum tutatus est ex ipsa Stofcorum sententia, et opi- 

 nionis definitione. Vid. §. 156, 157. conF. §. 152. Itaque coUigitur sapientem omnes 

 assensus cohibiturum vid. §. 157. Videamus de argumentis , quibus primum alterumque 

 Arcesilas circumvallabat. 



Stoici distinguebant iiciUTiiii.viv , scientiam , Is^xv , opinionem , KXTii>.v,tpiv , comprehen- 

 sionem (7): primam unius sapientis, akeram [unius stulti, tertiam communem (S). 

 Media enim inter tTriaTyi;ji.-^v et ^i^xv , KXTax-i-.pli 1<tti KXTa>.i)7mx^; 0xvTXflai vuyKXTxlf 

 <rig (9). Nimirum xxTx^t;--pii , unde scicntia manat, est firma ac ccrta assensio, ac ta- 



lis, 



CO Am*. II. 14. C«) C. ir,- CaD Conf. c. 18. C4) Aead. IL ai. 



(?) I. I. (C) IliiJ. C7) ^'■". '• '• *• "I. (8D S. «51. 



(.9 ' $. 'S'. CiV. Acml. I. ij. 4>"'^TZcl-ii xiTaAifTTiK!); definiMo 5. is«, *■"•■• explicatio f. 54? -• a;3. J' 

 ptiamaslae notioiic et gcncribiu univcrse vld. J. 227. sqcj. Pluiarch, dc pUc. pliilos. IV. c. 9. p. 909. E. 



