£8 J. R. T H R B E C K JE 



variis modis Arcesilas tuebatur, quos Sextus tnemoriae non proJidit. Comprehensi'!»- 

 ne aiitem sublata , consequens est, oninia cs<;e axAr«A>j-rT«. Comprehensio enim arx eat 

 €t palladium Dogmatismi; quam tamquam criteriani vtritatis Stoici custodiebant. Re- 

 jecta comprehensione, relinquuntur iKxrxKtiiTTx, quibus qui as?entietur, opinabitur (i). 

 Jgitur sapiefis, si ulli rei as^entietur umquani, aliquaiido eliam opinabitur (2). 



Numquam autem opiiMbitur : ipsa sapierrtis notio- vetat, ne opinetur, i. e. falsa at 

 incogniia assensione sua comprobet : dein adversarii Stoici dabant, opinionem, quaai 

 unius stulti esse arbitr.ibantur, in sapientero cadere non posse (3). 



Igitur tiulH rei sapiens assentictur , i. e. de omnibus rtbus asscnsionem sustinebit 

 sapiens (4). Ita , ut argnmentationis cursiim , et itinera Augustini (5) verbis repU» 

 cemus: „ Acadcmicis piacuit, nec homini scientiam posse contingere earum dunta.\at 

 ^ rerum., quae ad philosophiam pcrtinent, — et tamen hominem posse esse sapientero, 

 y, sapientisque totura munus in conquisitione veri explicari. Ex quo conSci, ut nulli 

 j, etiam rei sapiens assentiatur: erret enim necesse est , ( quod sapienti nefas est), sl 

 3, assentiatur rebus incertis. Et omnia incerta esse, non dicebant solura , verum etiam 

 „ copiosissimis rationibus aflirmabanr. Sed verum non posse coaprehendi ,. ex illa Stoi. 

 y, ci Zcnonis deftnitione arripuisse vitlebantur, qui ait , id verum percipi posse,. quoJ 

 „ ita esset animo impressum ex eo unde esset, ut esse non posset es eo, unde non 

 „ esset, Quod brevius planiusque si dicitur, his signis verum posse comprehendi , 

 j, quae signa non potest habere, quod falsum est. Hoc prius non posse inveniri, ve- 

 „ liementissime, ut convincerent, incubuerunt. Inde dissensiones philosophorum, inde» 

 „ sensuuia fallaciae, inde somnia furoresque, inde pseudomeni et sorltae in ilUus causae 

 „ patrocinio viguerunt. Et cum ab eodcm Zenone accepissent, nihil esse turpius quam 

 „ opinari, confecerunt caHidissime, uc si' nihil percipL posset, et. esset opinatio tur^ 

 „ pissima, nihil umquam snpiens approbaret. " 



Caput igitur controversiae videmus, in quo omnis /Irccsilae disputatio consumeba» 

 tur: quibus potissiraum modis nihil sciri posse probaverit , memoriae mandatum iwa 

 cst. y, Quatuor autem sunt capita, quae concliidant nihii esse, quod noaci, percipi, 

 „ comprehendi possit; de quo haec tota quaestio esr. E quibtis primum est , esse aliquod 

 „ visum falsum; secundum , non posse id percipi; tertium , inter quae visa nihil intcr- 

 „ sit, fieri non posse, ut eocum alia percipi possiat, alia non possint: quartum, nuliunt- 

 „ esse visum verum a sensu profectum, cui non oppositum sit visum aliud,. quod ab 



(O V 15«. (') t «56. isr- C3) Vi(l. Stxt. I. I. S. 157. Acad. 11. 21. 



(4> i"t, ibii. §. 157. (5} Cemia Acid. U. c. 5. S> iii pi i9;< F. Pi aq». A> % 



