TtESPONSIO AD QUAESTIONEM PHILOSOPHlC AM. 55 



■„ eo nihil intersit, qiiodque percipi non possit ( i )." Horum quatuor capitum se- 

 cundum et tcrtium omnes , primiim, quod Lpicurus non dat. Stoici qiioque conce- 

 dunt; omnis pugna de quarto est (2). Quem ordinem in ipsa quaestionis natura et 

 disputatione fundatum , fieri potest, ut Arcesilai jam sit secutus, 



Hoc adversus Ztiionem Arcesilas certamen suscepit: Academici rationem accuratius 

 dcfinit Sexti •Emiirici auctoritas (3)« » 'Apxf j/Aaw , ov TJj? |£tij>K 'A««5>f/c4/fls« i^iyofisv 

 eJi/xi Tfo^rxTiiv k») xpzw^v , 5r«m /iot hxsT riif nu^invshi; KiwavsTv KoyoK; , dg filxv clvxi 

 cX^Viv ■ziiv kxt' xMv ayuy^v kx) t^k ^iziTspav ' duts yxf vsp) UTTXf^eot i} avuTTxp^lai rt- 

 VOi iXTTOCpXIVOfiSVO; eupl(7XSTXl , CUTS KXTa ^riTTiv >} di:t7Tia.v ■KpoKphsiv Ti sTspov STspou, aWi 

 vrsp) TTf-.iTuv s]TS'/,si' >i^) rs>.o^ /iiv sJvxi riiv s7rox*lv, i truvsi7spxef^»i rhv irxpx^ixv v,pi,sT( 

 iipsliTxcfisv ' Ktyei Is kx) ayxiot /isv sivxi riu; xxt» itspoq STTOXxi ■> ««t* 5e rki; xxrx lispof 

 fuyxxTxSiastc , ijioi ttX^v si pt.ii Keyoi rig ort vnisTi; (isv kxtx to (pxivo/isvov vjhTv tohitx Ae» 

 ycijtsv , Kx) cu hxPiffxiuTiKUi ' SKsTvog Is dig TTpo? ritv cpJ7tv ' ua-TS Kx) dyxSiv /ilv shxi 

 «urijv Kiysiv rifv sttox^Iv' kxkov Vs riiv cuyxxrxhftv' el 3« S« kx) roTi vsp) aurou hsyoiii' 

 -votg TTKTTsueiv, $«9-!» oTt KXT» fisv To TTpox-tfov , lluppavsio? ipxlvsTO sivxt , xxT» Ik rij/» 

 dfiijSsiav , ^jyiiXTiKoi; ^v (4). 



Hanc autem controversiam et antiquitatis vdut traditionem ( 5 ) , de Arcesilae doctri» 

 na alia, tamquam esoterica, alia exoterica, dijudicari non facile posse P. Baylitis cea« 

 suit (6), Staudliuus v. cl. (7) verum esse et accipiendum vetustatis testimoniuta 

 arbitratiir. Nobis et traditionis origo explicari posse videtur , et ipsa suspicio quodam» 

 modo vera esse, nec tanicn inde efiici , Arcesilam non ex animi sententia Scepticum 

 philosophandi genus professum esse. Etenim cum Iioc propriiim homini videatur ac 

 naturale, ut , quemadmodum in agendo momentis , ita in cogitando certae cujusdam 

 sententiae rationibus pareat, nec videatur adeo perfecta dubitatio in hominem cadere 

 posse, si qui tamm hanc fluctuationem affectent , eos facile suspicamur, sententiatu 

 -suam hac velut nube obduxisse. Jnsuper Dogmatici vexatam auctoritatem suara eximie 

 restitui putabant arrepto spavsoque rumore, qui uni omnium maxime vitae tabernacu- 

 lum collocasse viderentur in Dogmatisrao aspernando et exstirpando, eos clam, et in fa- 

 jniliarium circulis abditos, ad ejusdcm Dogmatismi praesidia reverti. Hae causae me- 

 .moraiam traditionem gignere potuissent, etiam contra nitente rei veritate: nunc autem 



0« 



(l^i Clc. Acad. n. 2«. (2) Cic. I. 1, conf. ifa>/ in V. ArcaUas , not. fe, 



'(s) P. H. !. 5. 2:1 — ^34. (4) Conf. Acad, il. 18. p. 121. ed. Uav. 



(5) ^Md. tcstimonia supra laudata, (O in v. /ircnilas , not. H, 



•(.7j ia libro laud, T. 1. p. 312, 313. 



H » 



