RESPONSfO AD- QUAESTIOlSrEM P IIILOS OP HIC AM. 63 



ptonim ad prioruni dispiitationura objectionumque rationem , suam sententiam et aggre- 

 dieniH artes ita conformare, ut efficacius inveteratos hostes oppugnaret, sibiqne a de« 

 cessorum vitiis insidiisque cavens , firmius institura sua et principiorum constantiam 

 scabitiret. Denique lioc nou parum contulit ad acuendum Car?>eadein et periiciendum , 

 quod ex Stoicis unum celeberrinium philosopliuta et fulcrum porticus, sibi oppugnai^- 

 dum sumeret. Nam uti yircesi/ae cam Zenone, ita Carneadis cura CJirysippo omne cctw 

 tamen fuit. 



Sic inchoatus Carneades ad omnera certi verique eversionem se accingebat : qua"» 

 primum hac communi disputatione irrstaurabat , ut diceret, nihil esse, quo judicetuc 

 veritas , non rationem, non sens-um, non phantasiam, nec ullara rem aliam quarocurv- 

 que: haec enim omnia pariter nos fallere C i )• Porro, etiarasi ta!e criterium adsic, 

 consistere tamen non posse absque animi affectione , quam objecti evidentia (^ivxfysix^ 

 gignit. Scilicet hujus affectioni^ fons est sentiendi facultas, qua internoscitur animal 

 ab inanimatis, quaque se et externa animal coniprehendit. Hic autem sensus, si non 

 jnoveatur nec mutetur, nihil comprehendet,. et ne sensus quklem est. Mutatus auten» 

 et affectus ab evidentium incursione, tum demum res indicat. Atqui talis sensus mo 

 tatio nihil aliud est quam affectio : igitur in affcctione, quae oritur ex objecti evideiv» 

 tia, ponendum erit veri criterium. Haec autem affectio, quae eadem est phantasia., 

 dupkx hahet ofiicium , indicandi et se ipsam , et objectum, unde nata est» Quemad- 

 modum enim lux indicat et seipsam, et res, quaa collustrantur luce, ita etiatn phan- 

 tasia, omnis cognitionis in animali origo, et se ipsam debet osrendere,. et rem effe- 

 ctricem. At saepius ab ipsius rei veritate discrepans, fallit , nec magis ei iidendum est., 

 quam nuntiis infidelibus: igitur non oranis phantasia. criteriain veriiatis esse potest, 

 sed vera tantum , si quae sit. Rursus y quoniani nuUa phantasia est adeo vera , ut 

 Eon possit osse falsa , et cuilibet, quae videtur esse vera,. invenitur aliqua falsa simi» 

 lis(2), si phantasiae veri falsique judicium committitur, comraittitur tali, quae et 

 treri' ec falsi cominunis est; atquit hujus generis phantasia non comprehendit res ut 

 ■ sunt , ergo nulla phantasia criterium erit. Sin autetn nulla phantasia vim hab-;t judi» 

 candi , nec ratio judieandi auctoritatera consequitur : haec enim a veritate dtducitur 

 sensus fraude et fallaciis. Nimirum, si ratio quidera judicandi munus susceptuia sit, 

 id, quod judicandaui exit, sensus ipsi prius instrumento repraesentari tradique debyt. 



Al» 



(l) Sixt. adv Math. VII. J. 159. 



(i) Quod lendlt ad c-»m, quam Srolci dabant, phamasiae dcflnlcionein , dc qua etiJm faerat oranis Att^ 

 llht coDtcmlo, inljraijadam. Vid. Sfxi, I. I J. 402, 



